Certiori christifidelium spirituali suorum bono in primis prospiciens
Venerabilis Frater Tullius Emmanuel Chirivella Varela, Archiepiscopus ipse
Barquisimetensis, audita prius Conferentia Episcopali Venetiolana, propter
provinciae amplitudinem et multitudinem incolarum in dicione ecclesiastica sibi
eredita degentium, ab hac vehementer petivit Sede Apostolica ut, detractis
quibusdam eiusdem archidioecesis partibus, nova inde excitaretur ecclesialis
communitas. Nos ideo ipsi, excepta sententia precibus memorati Praesulis favente
a Venerabili Fratre Oriano Quilici, Archiepiscopo titulo Tablensi et in civitate
Venetiolae Apostolico Nuntio susceptisque pariter consiliis Congregationis pro
Episcopis, censemus sic propositam rem hominum servandorum utilitati certe
profuturam proindeque, ut infra exscribitur, ad effectum deduci iubemus. De
plenitudine apostolicae potestatis Nostrae a finibus archidioecesis
Barquisimetensis distrahimus integram regionem civilium locorum, vulgo Torres et
Urdaneta nuncupatorum, intra fines Status civilis cui nomen Lara, ex quibus ita
submotis locis novam dioecesim Carorensem in posterum appellandam constituimus,
iisdem nimirum circumscriptam limitibus quibus commemorata civilia loca simul
sumpta ex lege civili nunc ipsum terminantur. Episcopalem vero novensilis huius
dioecesis sedem in urbe vulgo Carora statuimus ubi sacra aedes a populo «
Iglesia Matrix de Carora » dictitata et Deo in honorem Sancti Ioannis Baptistae
dicata volumus ad gradum et dignitatem Ecclesiae Cathedralis evehatur, eique
insignia privilegia et honores tribuantur quibus reliquae per orbem catholicum
cathedrales aedes fruuntur. Carorensi Episcopo honores et insignia iura et
privilegia tribuimus quem iisdem tamen oneribus et officiis obstringi censemus
quibus ceteri locorum Ordinarii obligentur. Erectam sic ab integro dioecesim
hanc novam suffraganeam subdimus Ecclesiae Metropolitanae Barquisimetensi
eiusque Pastorem metropolitico iuri Archiepiscopi subicimus ipsius
Barquisimetensis. Quo solidius iam ab initio Praesuli Carorensis communitatis
adiutorium cotidiano in regimine praestetur, constituatur quam primum Collegium
Consultorum ad iuris communis normam. Congruae sustentationi Episcopi novae
dioecesis providebitur dote a civili Gubernio danda, Curiae emolumentis,
fidelium oblationibus et portione ei obtingente ex divisione, secundum canonem
122 Codicis Iuris Canonici facienda bonorum quae adhuc ad patrimonium
archidioecesis Barquisimetensis pertinuerunt.
De seminarii dioecesani
constitutione necnon candidatorum ad sacerdotium institutione servabuntur
praescripta iuris communis, ante oculos constitutis normis ac regulis a
Congregatione de Institutione Catholica edictis. Cum licebit, electi seminarii
dioecesani alumni philosophicis et theologicis disciplinis imbuendi perinde ac
sacerdotes ad studia ecclesiastica complenda mittantur Romam, ad Pontificium
Collegium Latinum Americanum, vel iudicio Episcopi ad aliam ecclesiasticam
domum. Quod spectat dein ad erectae dioecesis regimen, bonorum administrationem,
nominationem dioecesani Administratoris sede vacante tum ad fidelium iura et
onera aliaque id genus, examussim ea singula serventur quae canones sacri
praestituunt. Simul ac Carorensis Ecclesiae particularis constitutio erit ad
actum deducta, eo ipso sacerdotes dioecesi adscripti habebuntur in cuius finibus
ecclesiasticum detinent officium; reliqui vero sacerdotes, clerici seminariique
tirones dioecesi fili incardinati maneant vel incardinentur in cuius territorio
legitimum habent domicilium.
Acta et documenta quae constitutam dioecesim
eiusque clericos fideles et temporalia bona respiciunt a Curia Barquisimetensi
ad Curiam Carorensem, cum primum licuerit, transvehantur. Quae tandem omnia ut
rite perficiantur, superius dictum Venerabilem Fratrem Orianum Quilici
destinamus vel gestorem actu Nuntiaturae Apostolicae Caracensis, necessariis et
opportunis eis additis facultatibus, etiam subdelegandi ad effectum de quo
agitur quemibet virum in ecclesiastica dignitate constitutum, officio adiuncto
ad Congregationem pro Episcopis primo quoque tempore germanum exemplar
perferendi actus ipsius peractae exsecutionis. Contrariis quibusvis rebus
nequaquam obsistentibus.
Datum Romae, apud S. Petrum, die vicesimo quinto mensis
Iulii, anno Domini millesimo nongentesimo nonagesimo secundo, Pontificatus
Nostri quarto decimo.
*A.A.S., vol. LXXXV (1993), n. 2, pp. 122-123