VENERABILI SERVAE DEI MARIAE FRANCISCAE
RUBATTO,
BEATORUM HONORES DECERNUNTUR
«Haec est virgo prudens quam Dominus vigilantem invenit; advenit sponsus et
intravit cum eo ad nuptias» (cf. Mt 25, 10).
Deo fidelis, vigilis actuosaque, id est ad opem fratribus praestandam parata,
Venerabilis Dei Serva Maria Francisca Rubatto (cui saeculare nomen Anna Maria)
totam suam vitam ad ultimis inserviendum impendit, peculiarem simul testans
dilectionem quam Deus in parvos humilesque effundit.
Haec vera Evangelii testis Carmaniolae orta est, in Taurinensi
archidioecesi, die XIV mensis Februarii anno MDCCCXLIV Thoma Rubatto et
Catharina Pavesio, pietate et christianis moribus claris. Parentibus orbata,
adulescens Augustam Taurinorum se contulit, ubi a nobili muliere Maria Anna
Scoffone tamquam famula fiducialis recepta est atque ibidem humaniter
spiritaliterque adolevit cum se pietatis caritatisque operibus dederet, pauperes
praesertim iuvando et derelictos necnon ipsam beneficam feminam moderando.
Domina Scoffone vita functa, se Loanum contulit feriandi causa atque ibidem
Fratrum Capuccinorum templum cum frequentaret, a Domino vocata est ad religiosam
vitam. Episcopi dioecesani de mandato antistita facta est, mater et conditrix
Instituti Sororum Tertiariarum Capuccinarum Loani, quae hodie Matris Rubatto
Sorores Capuccinae nuncupantur.
Necessitatibus sui temporis ipsa prompte et studiose subvenit. Franciscali
spiritalitati quoad proclivitalem ad opitulandum vitam suam optavit, atque usque
ad extremum se dedit serviens et amans sine questu. Dei voluntatem semper
quaesivit eique alacris et fidelis adhaesit. Firma autem voluntate, constantia
et spiritali delectatione, virtutes christianas exercuit et perfectionis
eminentem gradum adepta est.
Maxima in proximum caritate praestitit, quae ex Dei dilectione oritur.
Dilectio haec peculiariter in infirmorum famulatum versata est, praesertim domi
degentium. «Servae sumus pauperum – suis sororibus dicebat – iisque quodcumque
ministerium obire debemus». Cura et de aegrotis sollicitudo, qui praecipue
vitam domi traducebant, apostolatum effecerunt, quoniam etiam animae salutem
ipsa attingebat et domesticae catechesis copiam dabat.
Fortis mulier cum esset et rerum cotidianarum curatrix, Providentiae confisa
est atque res agendo, itinera saepe faciendo, negotia Instituti tractando,
fidem et precationem coluit. «Semper in Ecclesia maneamus non necesse est
asseverabat deprecari ubique possumus et bonum exemlum praebere».
Sancti Francisci persequens vestigia, qui evangelicam paupertatem adamavit,
pauperibus inservire non modo didicit, sed se ipsam facere pauperem et hanc
evangelizationis viam spiritalibus sororibus demonstravit. Instituto
augescente, hoc primigenium consilium in missionarium studium conversum est,
quod Matrem Rubatto eiusque opus in Americam Latinam egit, ubi nonnullae eius
filiae pauperibus vitam devovendo inservierunt, cum esset hoc Congregationis
officium pro universa Ecclesia.
Cum Montisvidei versaretur, septichaemia correpta, intestinae appendicis
inflammation orta, omnibus in dolore christianae fortitudinis clarum praebuit
exemplum et mirae patientiae. De vita hac in urbe excessit die VI mensis Augusti
anno MCMIV, ab aegrotis defleta, a pauperibus suisque sororibus.
Canonizationis Causa incohata est Processuum canonicorum informativorum
celebratione apud Montisvidei archiepiscopalem Curiam, ab anno MCMXLI ad annum
MCMXLV; apud Ianuensem Curiam ab anno MCMXLVII ad annum MCMXLVIII. Processus
quoque rogatorialis celebratus est apud Curiam Albinganensem ab anno MCMXLI ad
annum MCMXLVI.
Die XIII mensis Aprilis anno MCMLXV Decretum Introductionis Causae prodiit.
Processus Apostolici sunt celebrati: Montisvidei ab anno MCMLXVII ad annum
MCMLXX, Genuae ab anno MCMLXVIII ad annum MCMLXX.
His expletis quae iure praescribuntur, die I mensis Septembris anno
MCMLXXXVIII coram Nobis decretum promulgatum est quo agnovimus Venerabilem Dei
Servam heroum in modum exercuisse theologales virtutes, cardinales iisque
conexas.
Interea apud Curiam Ianuensem celebratus fuit Processus canonicus de coniecta
mira sanatione, quae contigit die VIII mensis Aprilis anno MCMXXXIX quaeque
intercessioni huius Venerabilis adscripta est. Eventu consueto de more
inquisito, Nobis coram die II mensis Aprilis anno MCMXCIII decretum super miro
prodiit.
Decrevimus igitur ut sollemnis beatificationis ritus Romae die X mensis
Octobris eodem anno celebraretur.
Hodie igitur, in foro ad Basilicam Vaticanam Sancti Petri spectante inter
Missae sollemnia hanc pronuntiavimus formulam:
«Nos, vota Fratrum nostrorum Rosendi Alvarez Gastón, Episcopi Almeriensis,
Angeli Cardinalis Suquía Goicoechea, Archiepiscopi Matritensis, Iosephi Antonii
Infantes Florido, Episcopi Cordubensis, Iosephi Gottardi Cristelli,
Archiepiscopi Montisvidei, et Oddonis Fusi-Pecci, Episcopi Senogalliensis,
necnon plurimorum aliorum Fratrum in episcopatu multorumque christifidelium
explentes, de Congregationis de Causis Sanctorum consulto, Auctoritate Nostra
Apostolica facultatem facimus ut Venerabiles Servi Dei Didacus Ventaja Milán,
Emmanuel Medina Olmos et septem Socii, Petrus Poveda Castroverde, Victoria Díez
y Bustos de Molina, Maria Francisca Rubatto et Maria Crucifixa Satellico
Beatorum nomine in posterum appellentur eorumque festum: Didaci Ventaja Milán
et Emmanuelis Medina Olmos die tricesimo mensis Augusti; septem Fratrum
Scholarum Christianarum die decimo sexto mensis Novembris; Petri Poveda
Castroverde die vicesimo octavo mensis Iulii; Victoriae Díez y Bustos de Molina
die duodecimo mensis Augusti; Mariae Franciscae Rubatto die nono mensis Augusti
et Mariae Crucifixae Satellico die octavo mensis Novembris in locis et modis
iure statutis quotannis celebrari possit. In nomine Patris et Filii et Spiritus
Sancti».
Quod autem decrevimus, volumus et nunc et posterum tempus vim habere,
contrariis rebus minime quibuslibet officientibus.
Datum Romae, apud Sanctum Petrum, sub anulo Piscatoris, die X mensis
Octobris, anno MCMXCIII, Pontificatus Nostri quinto decimo.
ANGELUS card. SODANO
Secretarius Status
© Copyright 1993 - Libreria Editrice Vaticana