|
|
|
|
|
IOANNES PAULUS PP. II LITTERAE APOSTOLICAE VITAM INSUMERE VENERABILI SERVO DEI HENRICO REBUSCHINI
Ad perpetuam rei memoriam. – Vitam insumere velim ut Dei possessionem proximo meo tradam; velim proximum meum in vulneribus et in caritate Iesu intueri; velim illum diligere, venerari eique exemplo, opere, oratione et verbo Dei famulari. Haec consilia, quae Henricus Rebuschini, vix presbyter consecratus, in suis actis diurnis scripserat, potiores ostendunt aspectus vitae eius infirmis deditae. Servus Dei, e familia copiis instructa, in urbe Gravedona prope lacum Comensem ortus est die XXVIII mensis Aprilis anno MDCCCLX. A tempore quo humanioribus litteris se dedit, vocari se sensit ad sacerdotium adque vitam religiosam. Viginti quattuor annos natus, perspicue percepit illam optionem a Deo originem ducere. Prius Gregorianam Studiorum Universitatem frequentavit, deinde, post tres annos, Veronae, Ordinem Clericorum Regularium Ministrantium Infirmis ingressus est, atque tirocinium iniit die XXVII mensis Septembris anno MDCCCLXXXVII. Hanc alteram secutus est optionem ob innatum erga infirmos et dolentes homines studium. Presbyteratus ordine anno MDCCCLXXXIX insignitus, breve ad tempus muneribus institutionis vacavit, mox vero inter infirmos vitam suam degit Veronae apud valetudinarium civile et militare inter annos MDCCCXCI-MDCCCXCIX, deinde Cremonae usque ad suum pium transitum. Qua in urbe spiritalis credita est illi cura Filiarum Sancti Camilli, quae, hortatu Episcopi Domini Ieremiae Bonomelli septem iam annos illic vitam agebant, domum aperuerant mulieribus aetate provectis curandis, sociatam operam spiritalem instituebant cum Fratribus Camillianis et cum ipso Servo Dei, aegrotis navam operam praebentes. Anno MCMIII fovit propositum aedificandae novae domus salutis «Sancti Camilli» cuius officium explevit curatoris rei oeconomicae terque rectoris. Duo munera alacri serenoque animo est exsecutus, quin vita eius, arte cum Deo coniuncta, ullum pateretur detrimentum. Otii tempore cum nimia vexabatur anxietate sacellum prope officium adire consueverat intimaeque orationi vacare. Ad eandem praxim sacerdotes hortabatur et religiosos qui eum spiritalem moderatorem selegerant. Contemplationis dono ditatus, cum Cremonae vias perlustraret ad infirmos ostiatim invisendos vel ad obligationes sui muneris proprias explendas, sic in Dei contemplation defigebatur, ut ab omnibus «mysticus itinerans» appellaretur. Inter sodales communitatis elementum exstitit cohaesionis, quod plurimum contulit ad religiosam et fraternam vitam. Vigilans ac serenus, Resurrectionis mysterio fidenter commendatus, in Christi pace quievit die X mensis Maii anno MCMXXXVIII. Eius sanctitatis fama apud populum christianum ad hodiernum usque diem permansit. Processus canonici, qui Cremonae die III mensis Octobris anno MCMXLVII sunt initi, die XIV mensis Februarii anno MCMXCV sunt conclusi. Nobis coram decretum de virtutibus heroum in gradum a Dei Servo exercitis prodiit die XI mensis Iulii anno MCMXCV et decretum de miraculo die XXV mensis Iunii anno MCMXCVI. Statuimus denique ut ritus beatificationis Romae celebraretur die IV mensis Maii anno MCMXCVII. Hodie igitur in foro ante Patriarchalem Basilicam Vaticanam, intra Missarum sollemnia hanc protulimus forinulam: Nos, vota Fratrum Nostrorum Ambrosii Echebarría Arroita, Episcopi Barbastrensis-Montisonensis, Victoris Aloisii Mondello, Archiepiscopi Rheginensis-Bovensis, Iulii Nicolini, Episcopi Cremonensis, et Iulii Henrici Prado Bolaños, Episcopi Pastopolitani, nec non plurimorum aliorum Fratrum in episcopatu multorumque christifidelium explentes, de Congregationis de Causis Sanctorum consulto, Auctoritate Nostra Apostolica facultatem facimus ut Venerabiles Servi Dei Florentinus Asensio Barroso, Zephyrinus Giménez Malla, Caietanus Catanoso, Henricus Rebuschini et Maria ab Incarnatione Rosal Beatorum nomine in posterum appellentur eorumque festum: Florentini Asensio Barroso die nona Augusti; Zephyrini Giménez Malla die quarta Maii; Caietani Catanoso die vicesima Septembris; Henrici Rebuschini die decima Maii; et Mariae ab Incarnatione Rosal die vicesima septima Octobris in locis et modis iure statutis quotannis celebrari possit. In nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti. Quae autem decrevimus volumus et nunc et in perpetuum tempus vim sortiri, contrariis rebus minime quibuslibet obstantibus. Datum Romae, apud Sanctum Petrum, sub anulo Piscatoris, die IV mensis Maii, anno MCMXCVII, Pontificatus Nostri undevicesimo. ANGELUS card. SODANO
© Copyright 1997 - Libreria Editrice Vaticana
|
 |