IOANNES PAULUS PP. II
LITTERAE
APOSTOLICAE
DA MIHI, IESU*
VENERABILI SERVAE DEI MARIAE CANDIDAE AB EUCHARISTIA
BEATORUM CAELITUM HONORES DECERNUNTUR
Ad perpetuam rei memoriam. — «Da mihi, Iesu, animas quae ob amorem et
cum amore mutuo se coniungant, quae, quantum fieri possit, operam quam maxime
navent gratiarum actionibus reddendis, et ego, o mi Dilecte, brevi tempore
retribuam tibi animas amoris tui allectas, constantes in deditione suiipsius et
ad laborem propriae sanctificationis fideliter intentas ».
Verba haec Venerabilis Servae Dei Mariae Candidae ab Eucharistia (in saec.:
Mariae Barba) ostendunt dilectionem eius in Iesum Eucharisticum. Etenim
Eucharistia cardo exstitit vitae eius, quae e contemplatione et adoratione
Sanctissimi Sacramenti spiritale et necessarium hauriebat nutrimentum ut se
Domino omnimode traderet Eique uti vera fidelisque sponsa serviret.
Filia haec Sanctae Teresiae a Iesu die XVI mensis Ianuarii anno MDCCCLXXXIV
Catacii nata est a parentibus prospere florentibus et fide bene
instructis. Prius alumna frequentavit scholam a religiosis sororibus rectam,
deinde magistralia studia perfecit. Adhuc puella ad mundi illecebras propensam
se praebuit. Sed quodam die, participans ritum religiosae vestitionis cuiusdam
propinquae, vanitatem rerum terrenarum percepit et impulsam se sentit ad se
Domino omnino devovendam. Familia eius primo tempore hunc fervorem continere
conata est, arbitrans subitaneam tantum esse mentis permotionem. Nihilominus Dei
Serva animo non defecit et frequentius precationi se dedit ad assequendam in
Christo fortitudinem percurrendi viam ad quam vocabatur.
De consilio Archiepiscopi Panormitani, tunc Venerabilis Fratris Nostri
Alexandri S.R.E. Cardinalis Lualdi, quodlibet dubium removens, mense Septembri
anno MCMXIX, ingressa est Monasterium Carmelitarum Discalceatarum urbis
Ragusae, ubi summam insuetamque oppetere debuit paupertatem. Ipsa tamen
hilarem vultum semper servavit, comitate eminens et mansuetudine erga ceteras
consorores. Die XVI mensis Aprilis anno MCMXX Carmelitarum vestem induit; die
XVII mensis Aprilis insequentis anni simplicem et die XXIII mensis Aprilis anno
MCMXXIV sollemnem emisit professionem. Paulo post Antistita Monasterii est
electa, quod munus in oboedientiae spiritu assumpsit. Tunc novum monasterium
aedificandum curavit et statim excogitavit quoque coenobium Carmeli Syracusis
exstruendum ita ut eiusdem conditrix haberetur.
Oboedientia voluntati Dei, obligationum exsecutio, observantia Regulae et
exercitium consiliorum evangelicorum virtutes exstiterunt quibus firmata
celsissima evangelicae perfectionis fastigia ascendere potuit.
Inde a iuventute testimonium perhibuit de fide, quae iugiter velut index eius
viae et propositorum exstitit. In veritates revelatas firmiter credidit et in
Ecclesiae Magisterium. Spirituale hausit nutrimentum ex oratione, ex
contemplatione Mysterii eucharistici et Passionis Christi qua usque ad lacrimas
commovebatur, et ex devotione erga beatissimam Virginem Mariam. Amore Domini
ducta vitavit omne peccati genus et adlaboravit ut omnes glorificarent Eum. Anno
MCMXXVII victimam Iesu se obtulit ad hominum peccata expianda. Caritatem exercuit
erga omnes, maxime erga consorores quae auxilio morali et materiali magis
indigebant, quas sapientia duxit et materna sollicitudine. Cum tamen necesse
fuit, eas delicatis exprobravit monitionibus; filias spirituales, quae in
errores incidebant, admonere consueverat de pondere obligationis ab animabus
consecratis coram Deo et hominibus assumptae, haec dicens: «Quomodo fit ut
Dominum ita offensionibus prosequamini! Nescitis quia humana societas plurimum a
nobis exspectat? Cur tot ineptiis turbatae vagamur? ».
Prudenter ac iuste se
gessit in implendo regimine quod semel atque iterum exercuit. Prae
difficultatibus animo non defecit et, ut secundum vocationem viveret, haud
exigua vincere debuit incommoda intra propriam quoque familiam. Bona temporalia
frugaliter gessit, quin ullo tempore eorum cupidam se praeberet, atque honores
vel laudes numquam sibi tribuit, quoniam ad Dei gloriam animarumque salutem
silentio operari praeoptabat.
Anno MCMXLVII iterum electa est Antistita;
attamen, cum iuxta Constitutiones hoc munus denuo exercere non posset, officium
sibi creditum accepit primae consiliariae, quod usque ad mortem implevit.
Extremo vitae suae tempore gravi affecta est morbo, quem christiana pertulit
fortitudine, ita ut suo modo se gerendi medicum a cura aedificaret. Summa spe se
paravit ad extremum occursum cum Christo, suo sponso, qui die XII mensis Iunii
anno MCMXLIX ad se vocavit eam. Ipso instanti quo ex hoc mundo
proficiscebatur, beatissimae Virginis Mariae intercessionem fiducialiter
imploravit.
Fama sanctitatis eius large diffusa, Ragusae inchoata est Causa
beatificationis et canonizationis per instructionem Processus Ordinarii
Informativi. Rite servatis de iure servandis, Nobis coram die XVIII mensis
Decembris anno MM Decretum prodiit de virtutibus heroum in modum exercitis,
ac postea, die XII mensis Aprilis anno MMIII editum est Decretum super miraculo.
Statuimus igitur ut ritus beatificationis Romae perageretur die XXI mensis
Martii anno MMIV.
Hodie igitur in foro Vaticanam Sancti Petri Apostoli Basilicam
prospiciente, inter sacra hanc ediximus formulam:
«Nos, vota Fratrum Nostrorum
Dionysii Cardinalis Tettamanzi, Archiepiscopi Mediolanensis, Amadei Rodríguez
Magro, Episcopi Placentini in Hispania, Emmanuelis Urena Pastor, Episcopi
Carthaginensis in Hispania, et Pauli Urso, Episcopi Ragusiensis, necnon
plurimorum aliorum Fratrum in episcopatu multorumque christifidelium explentes,
de Congregationis de Causis Sanctorum consulto, Auctoritate Nostra Apostolica
facultatem facimus ut Venerabiles Servi Dei Aloisius Talamoni, Mathildis a
Sacratissimo Corde Téllez Robles, Pietas a Cruce Ortiz Real et Maria Candida ab
Eucharistia Beatorum nomine in posterum appellentur eorumque festum: Aloisii
Talamoni die tertia Octobris, Mathildis a Sacratissimo Corde Téllez Robles die
tricesima Maii, Pietatis a Cruce Ortiz Real die vicesima sexta Februarii et
Mariae Candidae ab Eucharistia die decima quarta Iunii in locis et modis iure
statutis quotannis celebrare possit.
In nomine Patris et Filii et Spiritus
Sancti ». Post consuetum sermonem, quo eximiam huius Beatae vitam christianasque
virtutes laudibus extulimus atque omnes christifideles ad praestabile eius
exemplum imitandum sumus hortati, Nos Ipsi primi eam venerati sumus et caeleste
super universam Ecclesiam invocavimus patrocinium.
Haec vero quae hodie
statuimus firma usquequaque esse volumus ac valida fore iubemus, contrariis
quibuslibet rebus minime obstantibus.
Datum Romae, apud Sanctum Petrum, sub
anulo Piscatoris, die XXI mensis Martii, anno MMIV, Pontificatus Nostri vicesimo
sexto.
De mandato Summi Pontificis
ANGELUS card. SODANO
Secretarius Status
*A.A.S., vol. XCVII (2005), n. 1, pp. 23-26
© Copyright 2004
- Libreria Editrice Vaticana