Città del Vaticano, 23 dicembre 1980

Niech bdzie pochwalony Jezus Chrystus!

Z WSZYSTKIMI AMI si opatkiem przy wigilijnym stole. Takie sowa napisaem w licie do rodaków skierowanym na rce ks. Prymasa i wszystkich moich braci w biskupstwie na ziemi polskiej.Dzisiaj dane mi jest te sowa dopeni. Pragn wic wzi do rki ten opatek, ten polski opatek, który otrzymaem od ks. Prymasa i pragn z tym opatkiem w rce stojc przed wami, zbliy si, spotka si, poama si duchowo tym wanie opatkiem z kadym z was, z wszystkimi, a wic z kadym, z kadym bez wyjtku.Pragn, aby to moje sowo wigilijne dotaro do kadego. Nade wszystko pragn, aeby dotaro ono do rodzin, do rodziców i dzieci, do starszego i modego pokolenia, eby byo sowem mioci, pokoju, pojednania, sowem serca. Pragn, aeby to wigilijne yczenie dotaro w sposób szczególny do tych moich braci i sióstr, którzy z jakiegokolwiek powodu cierpi, do wszystkich cierpicych, do wszystkich, którzy czuj si samotni.

W t wit noc pragn wam powiedzie dobr nowin. T dobr nowin o pónocy rozgosicie sami, kiedy zgromadzicie si na Pasterk. Kiedy kapani w swoich parafiach, w swoich kocioach rozpoczn Msz w., rozniesie si szeroko ta dobra, betlejemska nowina gosem koldy: “Wsród nocnej ciszy gos si rozchodzi. Wstacie pasterze...”. Kiedy byy te sowa powiedziane do pasterzy betlejemskich. Dzisiaj niech bd powiedziane do nas wszystkich, do kadego, do ludzi pracy fizycznej i umysowej, do ludzi nauki, do modziey studiujcej i pracujcej, do starców, do najstarszego pokolenia i do dzieci, do najmodszego pokolenia, i do niemowlt. Wanie ci najmniejsi maj szczególne prawo do dzisiejszego wita.

Wieczór wigilijny by zawsze dla nas, Polaków, dniem szczególnej wspólnoty. Nie tylko w kadej rodzinie, ale take w tej wielkiej rodzinie, któr stanovimy wszyscy. W tej rodzinie, któr jest nasza Ojczyzna, cay nasz naród. Tej wielkiej rodzinie pragn przypomnie sowa, które napisa Stanisaw Wyspiaski, wanie na wigilij Boego Narodzenia: “Daj nam poczucie siy i Polsk daj nam yw” - sowa modlitwy Konrada. Sowa modlitwy, ale czy nie mona ich woy w usta kadego z nas, zarówno najprostszego, jak i najbardziej wyksztaconego, zarówno tego, który spenia polecenia, jak i tego, który sprawuje wadz? Wic pozwólcie, e wkadam te sowa w wasze usta, drodzy bracia i siostry, i tak jak Konrad Wyspiaskiego, modl si nimi razem z wami w dzisiejszy wieczór za nasz wspóln Ojczyzn.

Modlc si polecam Chrystusowi, polecam Jego Matce to wszystko, co si dokonao i co si dokonuje w Polsce na przestrzeni ostatnich miesicy, to szczególne dzieo, dzieo jednoci, dzieo pokoju, wzajemnego poszanowania i zrozumienia, dzieo nie skierowane przeciwko nikomu, nie przeciwko, ale dla: dla odbudowy, dla odnowy, aeby wszyscy mogli w niej peniej uczestniczy, aeby wszyscy mogli si w niej czu podmiotem twórczoci, pracy, obowizku, ale take i radoci z tworzenia wspólnego dobra. Z myl o tym ami si tym wigilijnym opatkiem z ca nasz wielk ojczyst wspólnot i ycz, aeby tym poczynaniom towarzyszy nadal ad, wzajemne poszanowanie, eby towarzyszya im aska pokoju od wewntrz i od zewntrz, i eby w ten sposób to dzieo rozpoczte mogo si dokonywa. Drodzy bracia i siostry, moi umiowani rodacy, ami si z wami, ami si z wami tym wigilijnym opatkiem i skadam te yczenia, std, z mojej watykaskiej kaplicy. Skadam je tak, jak one s wypisane w moim sercu, a take idc za tym zapisem, który jest w sercu kadego z was, w sercu naszej umiowanej Ojczyzny.

Pragn zakoczy to niezwyke spotkanie z Wami, Umiowani Rodacy, doczajc pozdrowienie dla wszystkich bez wyjtku. O wszystkich staraem si pamita, chocia nie wszystkich udao mi si wymieni nawet ze wzgldu na czas, którym dysponuj. A teraz jako ostatnie sowo tego spotkania z Papieem waszym rodakiem, przyjmijcie jeszcze bogosawiestwo w Imi Trójcy Przenajwietszej.