Częstochowa - Venerdě, 12 giugno 1987
Ddrodzy Bracia i Siostry! Zanim rozpocznę
zwięzłe rozważanie,
związane z tym Jasnogórskim Apelem, pragnę naprzód wyrazić moją
radość, że na
szlaku Kongresu Eucharystycznego w Polsce dane mi jest dzisiaj staną ć na Jasnej
Górze.
Przybywam tutaj, ażeby przynieść Matce Najświętszej wszystko to
dobro, które składa się na całość Kongresu Eucharystycznego w całym naszym kraju,
we wszystkich wspólnotach, diecezjach, parafiach, środowiskach i rodzinach. W
szczególności pragnę tutaj przynieść te dotychczasowe etapy mojego
pielgrzymowania, poczynają c od inauguracji Kongresu w Warszawie, poprzez Lublin,
gdzie znamiennym momentem wielkiego spotkania z Ludem Bożym
tamtej diecezji i regionu były święcenia kaplańskie. Poprzez Tarnów, gdzie w
łączności z
beatyfikacją Karoliny Kózkówny, córki polskiego ludu, znamienną cechą naszego
spotkania było wielkie zgromadzenie ludzi polskiej wsi, rolników. Poprzez Kraków,
gdzie krótko się zatrzymałem, ażeby w tym szczególnym roku, w którym nasi bracia
Litwini obchodzą 600. rocznicę swojego Chrztu, znaleźć
się u stóp krzyża
wawelskiego wraz z błogosławioną królową Jadwiga. Poprzez Szczecin, na
Wybrzeżu,
gdzie dane mi było w wielkim zgromadzeniu Ludu Bożego tamtych Kościołów i tamtych
ziem w szczególny sposób modlić się z polskimi rodzinami i za polskie rodziny. I
wreszcie etap ostatni: Gdańsk, skąd wprost przybywam.
Gdańsk, Sopot, Gdynia
Trójmiasto. Przymorze i Pomorze. Wielkie, ogromne spotkanie ludzi pracy, nie
tylko z tego miasta, ale z całej Polski. Powiedziałem im żegnają c się, że
nadzieje związane z ich dążeniem do pracy i odnowy pracy w Polsce zanoszę
na Jasną Górę. Powiedziałem im, że dzień naszej wspólnej modlitwy w intencji pracy
i ludzi pracy z Gdańska, Przymorza, Wybrzeża i z całej Polski trwa nadal i kończy
się tu, u stóp Pani Jasnogórskiej. Z tym wszystkim tutaj przybywam, z
całym tym dorobkiem mojego pielgrzymowania po szlakach Kongresu Eucharystycznego
w Polsce. Przybywam jako człowiek zawierzenia, żeby to wszystko, te wszystkie
wielkie sprawy naszego polskiego życia, prześwietlone tajemnicą
Eucharystii, w której żyje Ten, “który do końca nas umiłował”, żeby to wszystko tutaj
przynieść, tutaj zawierzyć Tej, która jest naszą Matką
. Tej, która jest Jasnogórską, Panią naszego Narodu i Królową Polski.
© Copyright 1987 - Libreria
Editrice Vaticana