PAROLE DI GIOVANNI PAOLO II
AI FEDELI POLACCHI

Venerdì, 8 maggio 1987

Zanim zakończymy nasz udział w eucharystycznej Ofierze błogosławieństwem końcowym, pragnę podziękować wszystkim obecnym tutaj, Księdzu Biskupowi, księżom i wszystkim pielgrzymom z Polski za to, że mogliśmy wspólnie uczcić w dniu dzisiejszym św. Stanisława, patrona Polski. W duchu łączymy się z wszystkimi, którzy w tym dniu, a zwłaszcza w najbliższą niedzielę pójdą ulicami prastarego Krakowa, śpiewając “Święty Stanisławie, patronie nasz, opiekunie całej Ojczyzny, módl się za nami ”. Równocześnie łaćzę się z wszystkimi prośbami, które tu zostały zaniesione w modlitwie wiernych, także przez każdego i każdą z was i rozszerzając ten krąg uczestnictwa-z wszystkimi modlitwami, które w dniu świętego Patrona Polski zostaną zaniesione gdziekolwiek na polskiej ziemi czy też poza Polską, gdziekolwiek biją polskie serca. We wszystkich tych prośbach, modlitwach i intencjach przyjmuję z całego serca mój własny udział; w taki sposób czynię je swoimi, ażeby uczynić je Chrystusowymi, bo- jak słyszeliśmy dzisiaj, z ust Apostoła- “ kto nas odłączy od miłości Chrystusowej? ”. Ażeby więc wszystkie te intencje, pragnienia, modlitwy rodaków całej Ojczyzny były zespolone z miłością Chrystusa, przez tę Najświętszą Ofiarę dołączam do nich moje własne. Te własne bardzo są bliskie waszym, zwałszcza gdy chodzi o sprawy wspólne, o sprawy naszej Ojczyzny, któreji dzieje naznaczone są od dziewięciu wieków wielką postacią, świadectwem, męczeństwem św. Stanisława. Modlimy się więc także za Ojczyznę, której jest on patronem, ażeby ten kształt, który Ojczyzna na przestrzeni dziewięciu wieków swojego istnienia osiąsgnęła za sprawą wielkich duchów, swoich synów i córek, za sprawą swoich świętych patronów, męczenników i wyznawców, aż do naszych dni: kształt naszej duchowej tożsamości, kształt naszej wolności i podmiotowości, realizował się w czasach, które są i które idą. Do tych wszystkich modlitw różnych dołączam w dniu dzisieiszym razem z wami szczególną prośbę o to, ażeby moja posługa na ziemi oiczystej, gdy niedługo wypadnie mi wziąć udział w Kongresie Eucharystycznym w Polsce, mogła jak najlepiej posłużyć moim rodakom w całej Ojczyznie, całemu narodowi, jego “dzisiaj” i jego “jutru”. Teraz proszę Księdza Biskupa, aby razem ze mną udzielił błogos³awieństwa końcowego wszystkim tutaj zgromadzonym, a pośrednio wszystkim naszym rodakom w Polsce i na całym świecie.

© Copyright 1987 -  Libreria Editrice Vaticana