DISCORSO DI GIOVANNI PAOLO II
AI FEDELI POLACCHI PER L’ANNUALE FESTA DEL 3 MAGGIO

Giovedì, 3 maggio 1990

Drodzy bracia i siostry, moi rodacy,

Łaczymy się dzisiaj ze stolicą Królowej Polski. Ta stolica jest na Jasnej Górze, ta stolica jest w naszej przeszłości, w całym tysiącleciu. Ta stolica jest w sposób szczególny w historycznym akcie, jakiego dokonał król Jan Kazimierz w katedrze lwowskiej przed obrazem Matki Bożej łaskawej. Ta stolica jest na wielu miejscach, gdzie żyją Polacy, w Ojczyźnie i poza jej granicami. Na wschodzie, na zachodzie, na całym świecie. W szczególny sposób uczestniczy Matka Bożego Syna w Jego królestwie, a wiemy, że było to królestwo krzyża i zbawienia, krzyża i zmartwychwstania. I tę właśnie Matkę, która w tak szczególny sposób uczestniczy w królestwie swego Syna obraliśmy sobie jako naszą Królową, i czcimy Ją jako naszą Królową a wierzymy, że to sam Chrystus dał nam, Ją jako naszą Królową. łączymy się dzisiaj ze wszystkimi, dla których to święto ma istotne znaczenie: religijne, historyczne i narodowe.

łączymy się w szczególny sposób z naszymi rodakami, z Episkopatem Polskim, z Prymasem na Jasnej Górze, bo tam jest szczególny tron tej Królowej. Ale nie tylko tam, wszędzie, również w Castel Gandolfo, również i tu, w tej kaplicy, gdzie jesteśmy teraz zjednoczeni, ażeby obchodzić uroczystość 3 maja, uroczystość Kościoła i narodu. Wiemy, że prawie 200 lat temu 3 maja stał się dniem nadziei dla narodu, który już tracił nadziej, któremu odbierano nadzieję, i stał się dniem nadziei na nową przyszłość, dniem daleko sięgającym w tę przyszłość poprzez wszystkie mroki, okrucieństwa rozbiorów, poprzez wszystkie okrucieństwa okupacji i II wojny światowej, przez to wszystko.

Ta stolica Królowej Polski jest w naszym tysiącleciu, w naszej przeszłości, jest w dniu dzisiejszym i jest w naszej przyszłości. I o tę przyszłość dla nas wszystkich, dla narodu i Kościoła, który w nim spełnia swoje posłannictwo, w szczególny sposób prośmy dzisiaj Panią Jasnogórską.

Prośmy także za naszych sąsiadów i pobratymców, których połączyła z nami w sposób bardzo bliski nasza przeszłość. Niech Pani Jasnogórska jako Królowa wybrana przez króla Polski, a był on równocześnie księciem litewskim i ruskim, patrzy również w stronę tych narodów, które mają z nami sąsiedztwo. Trudne często sąsiedztwo, ale z pewnością wspólne, pomimo wszystkich trudności wspólne.

Niech Pani Jasnogórska roztoczy także swoją macierzyńską pieczę nad przyszłością tych naszych pobratymców i sąsiadów.

© Copyright 1990 -  Libreria Editrice Vaticana