The Holy See
back up
Search
riga

DISCORSO DI GIOVANNI PAOLO II
AI RAPPRESENTANTI DELLE AMMINISTRAZIONI
LOCALI DELLA REGIONE POLACCA DI MALOPOLSKA

Lunedě, 28 ottobre 1996

 

Serdecznie witam obecnych
tu przedstawicieli Samorządów Małopolski.

Za waszym pośrednictwem pragnę pozdrowić również tych wszystkich, których reprezentujecie, a którzy są drodzy memu sercu. Moje życie jest zrośnięte z Małopolską od samych początków. Często w myślach wędruję do miast i wsi tej ziemi, wspominam miejsca i krajobrazy, a szczególnie ludzi. Myśli te przeplatają się z modlitwą za moich drogich rodaków, którzy zawsze są mi bliscy

Dziękuję z całego serca za dar, który przywieźliście z sobą. Jest on wyrazem przywiązania Małopolan do Następcy św. Piotra. Przywiązanie to, które wyraża się szczególnie w modlitewnym towarzyszeniu mojej posłudze na Stolicy Piotrowej, ma swoje naturalne źródlo w fakcie pochodzenia z tejże samej małopolskiej ziemi. Przywiązanie to ma jed­nak o wiele głębszy í trwalszy fundament. Jest nim wiara, iż w posłannictwie Biskupa Rzymu spełnia się nieustannie wezwanie, jakie Chrystus skierował do apostoła Piotra: «Ty ze swej strony utwierdzaj twoich braci w wierze» (Luc. 22, 32).

Wasza, drodzy państwo, obecność w Watykanie jest znakiem, iż pragniecie łączyć spełnianie społecznych zadań z zachowaniem chrześcijańskiej postawy wiary. Jest to dążenie ze wszech miar słuszne. To właśnie w świetle wiary można najlepiej odczytać, na czym polega moralny porządek, który winien być zachowany we wszelkim działaniu dla dobra wspólnego, aby było ono skuteczne, a równocześnie aby dokonywało się z poszanowaniem każdego człowieka í środowiska naturalnego, w którym ten człowiek żyje (Gaudium et Spes, 74). Z wiary również rodzi się owa nadprzyrodzona wrażliwość na potrzeby innych, która zmierza ku wytrwałemu wprowadzaniu w rzeczywistość tego świata idei sprawiedliwości Królestwa Bożego.

Wielokrotnie zwracałem uwagę na zasady, jakimi powinni kierować się ludzie wierzący obdarzeni misją społeczną. Chciałbym tu przypomnieć jedną z nich, która wydaje się nabierać dzisiaj szczególnej aktualności. Jest nią mianowicie troska o rodzinę, we wszystkich wymiarach jej istnienia. «Rodzina í społeczeństwo uzupełniają się w funkcji obrony í rozwoju dobra wszystkich ludzi í każdego człowieka.  . . . Władze publiczne przekonane o rym, że dobro rodziny stanowi wartość niezastąpioną í nieodzowną we wspólnocie obywateli, winny czynić wszystko, co możliwe, celem zabezpieczenia wszelkiej pomocy - gospodarczej, społecznej, pedagogicznej, politycznej, kulturalnej - pomocy niezbędnej do tego, ażeby rodziny mogły w sposób ludzki sprostać swoim zadaniom, odpowiedzialnym zadaniom» (Ioannis Pauli PP. II, Familiaris Consortio, 45).

Pragnę wyrazić głębokie uznanie dla wszelkich wysiłków podejmowanych przez Samorządy Małopolski, a zmierzających ku obronie godności osoby ludzkiej i ponadczasowych wartości, które w tym regionie Polski są bardzo mocno zakorzenione. Staram się z uwagą śledzić te działania i są mi one znane. Dziękuję za wasz wkład w rozwój rodzimej kultury i zachowanie w niej tego, co tysiącletnia, chrześcijańska tradycja do niej wniosła. Godne pochwały jest również wasze zaangażowanie w rozwój miast í wsi, z zachowaniem ich naturalnego piękna. Proszę Boga, aby dobro już dokonane dzięki trudowi waszemu i społeczności, które reprezentujecie, nie zostało zmarnowane.

Wszystkim wam, drodzy państwo, wszystkim tu obecnym z całego serca błogosławię. Zanieście to moje błogosławieństwo do wszystkich środowisk małopolskiej ziemi. Bóg zapłać!

Może polecimy Bogu naszą Ojczyznę śpiewając «Apel Jasnogórski».

 

© Copyright 1996 - Libreria Editrice Vaticana

 

top