Drodzy Bracia i Siostry z archidiecezji przemyskiej,

1. Witam was serdecznie tak licznie zebranych w Auli Pawla VI.

Szczególnie pozdrawiam ksiedza arcybiskupa Józefa - waszego Pasterza i dziekuje mu za slowa, jakie skierowal do mnie na poczatku tego spotkania. Pozdrawiam równiez obecnego tu ksiedza biskupa pomocniczego Stefana, a takze przedstawicieli duchowienstwa, zakonów, alumnów Wyzszego Seminarium Duchownego oraz wszystkich wiernych Kosciola przemyskiego i ziemi podkarpackiej, która jest mi tak dobrze znana i bliska sercu. Lacze sie takze duchowo z ksiezmi biskupami Seniorami - Ignacym i Boleslawem i z tego miejsca pragne im dzisiaj przeslac moje pozdrowienie oraz zapewnienie o modlitwie. Slowa powitania kieruje równiez do przedstawicieli wladz wojewódzkich oraz miast Przemysla i Krosna.

Przybywacie do Rzymu, do Grobów swietych Apostolów jako pielgrzymi, aby umocnic swoja wiare i uczyc sie dawania swiadectwa Chrystusowi. Kroczcie sladami pierwszych chrzescijan, którzy swoja wiernosc Ewangelii przypieczetowali smiercia meczenska wlasnie w tym miescie.

Dzisiejsze spotkanie przywodzi mi na pamiec dwa dni pobytu w Dukli i Krosnie z okazji moich zeszlorocznych odwiedzin waszej archidiecezji. Wzruszajacy byl powrót po latach do ludzi i miejsc, które tak dobrze znam, bo w nich wielokrotnie wczesniej bywalem. Ta bieszczadzka ziemia zawsze urzekala mnie swoim unikalnym pieknem, które w jakis naturalny sposób jest odbiciem wielkosci, a zarazem bliskosci Boga. Gleboko w sercu zachowuje te chwile wspólnej modlitwy z wami. Dzisiaj przynosicie mi ze soba niejako czastke naszej Ojczyzny, a przede wszystkim wspomnienie Jana z Dukli, «tego wielkiego skarbu waszej ziemi», którego Opatrznosc dala mi oglosic swietym Kosciola powszechnego wlasnie w Krosnie.

2. «Niech sprawiedliwi wesela sie w Panu» (Ps 96[97], 12).

Do radosci zacheca nas Psalmista Panski w liturgii slowa przeznaczonej na dzien dzisiejszy. Mamy te radosc w sercach, bo z nami jest Chrystus zmartwychwstaly i Jego zbawcza moc. Radujemy sie, bo jest z nami Duch Swiety, który zstapil na Apostolów w dniu Piecdziesiatnicy (por. Dz 2, 1-13). To On ozywia Kosciól, otwiera ludzkie serca i umysly na prawde Boza. Radosc ta ma swoje zródlo w naszej wiarze, w swiadomosci, ze jestesmy dziecmi Bozymi, odkupionymi Krwia Chrystusa. Winnismy jednak zawsze pamietac, ze wiara jest darem Bozym i za ten dar jestesmy odpowiedzialni.

Dzisiaj, w dobie wielkich przemian, Polska potrzebuje ludzi zywej wiary, zapatrzonych w Boga, prawdziwych apostolów dobra, prawdy i milosci, którzy przygotuja drogi nowej ewangelizacji w calym narodzie. Wzorem waszych Patronów - sw. Jana z Dukli i bl. Józefa Sebastiana Pelczara, którzy zwiazani byli z ziemia bieszczadzka, idzcie odwaznie za Chrystusem po drogach, które wam wskazuje. Budujcie wiec szczesliwa przyszlosc Ojczyzny w duchu szacunku dla tradycji i wiernosci jej chrzescijanskim korzeniom. Badzcie godnymi swiadkami jej ponad tysiacletniej historii. Wiernosc Bogu jest zawsze twórcza. Idzie bowiem w glab, a zarazem otwiera sie na nowe wyzwania i znaki czasu.

3. Liczne i róznorodne sa drogi nowej ewangelizacji. Prowadzi nas po nich Duch Swiety, towarzyszac swoim swiatlem i moca. Z radoscia dowiaduje sie, ze w waszej archidiecezji ozywia sie apostolstwo ludzi swieckich. Znajduje to wyraz w duzym zaangazowaniu sie w prace Synodu Diecezjalnego, poprzez który pragniecie ubogacac wiare i poznawac nauke Kosciola w konkrecie wspólczesnych i lokalnych warunków. Slysze, ze w parafiach pracuja zespoly synodalne, które podejmuja wazne zagadnienia religijne. Wiemy bowiem, jak wielka role odgrywa katecheza w umacnianiu wiary i czynieniu jej dojrzala. Wiara jest wartoscia scisle osobista, poszukiwana i przezywana. Ale jakze wiele zalezy tu równiez od rodziny, szkoly i srodowiska spolecznego. Dlatego aktywne wlaczenie sie w prace Synodu pomoze wam lepiej zrozumiec, przezyc i ubogacic wasza wiare we wspólnocie Kosciola.

Ciesze sie, ze rozwija sie ruch modlitwy maryjnej w grupach Zywego Rózanca. Zachecam wszystkich do tej modlitwy: dzieci mlodziez, ludzi starszych i chorych. Rózaniec jest modlitwa, której nieustannie potrzebuje Kosciól i kazdy z nas. Powiem wam, ze jest to modlitwa, która bardzo ukochalem i prosze was, pamietajcie o mnie, gdy bedziecie odmawiac rózaniec.

Wielkie nadzieje Kosciól w Polsce poklada w Akcji Katolickiej, która rozwija sie równiez w waszej archidiecezji. Glównym jej zadaniem jest podejmowanie i popieranie róznorakich dziel apostolskich. Istnieje dzisiaj wielka potrzeba poglebiania znajomosci nauki spolecznej Kosciola, ale takze poglebiania duchowosci chrzescijanskiej, która w naturalny sposób prowadzi do scislejszej wiezi z Bogiem i Kosciolem. Dobrze, ze konkretne dzialania poprzedza modlitwa i refleksja. Podczas tych spotkan formacyjnych, które organizujecie, proscie Ducha Swietego, aby pomagal wam rozeznawac drogi urzeczywistniania Ewangelii w srodowiskach pracy, rodzinach i wspólnotach parafialnych. Wspólczesny swiat oczekuje meznych swiadków wiary, którzy swoim zyciem beda ukazywac swietosc i pomagac innym do niej dazyc.

4. Moi drodzy, jeszcze raz pragne powtórzyc slowa wypowiedziane w Krosnie, podczas kanonizacji bl. Jana z Dukli: «wydala bieszczadzka ziemia wielu autentycznych swiadków Chrystusa, ludzi, którzy w pelni zawierzyli Panu Bogu i poswiecili swoje zycie dla gloszenia Ewangelii. Idzcie ich sladami! (...) "aby swiat widzial wasze dobre uczynki i chwalil Boga, który jest w niebie" (por. Mt 5, 16). Niech ta wiara, jaka sw. Jan zasial w sercach waszych praojców, rozrosnie sie w drzewo swietosci i niech "przynosi owoc obfity, i niech owoc ten trwa" (por. J 15, 5)» (10. 06.1997 r.). To jest moje gorace zyczenie, jakie równiez dzisiaj kieruje od Grobu Sw. Piotra do wszystkich tu obecnych i tych, którzy nie mogli przybyc z pielgrzymka do Rzymu. Przekazcie je waszym bliskim, rodzinom, parafiom, a zwlaszcza chorym, cierpiacym i ludziom w podeszlym wieku.

Niech Bóg blogoslawi calej wspólnocie Ludu Bozego archidiecezji przemyskiej i waszej pieknej ziemi bieszczadzkiej.