1. «Niewiasto, oto syn Twój!» (J 19, 26).
Gdy zbliza sie ku koncowi Rok Jubileuszowy,
w którym Ty, o Matko, na nowo ofiarowalas nam Jezusa,
blogoslawiony owoc Twego przeczystego lona,
wcielone Slowo, Odkupiciela swiata,
szczególne wzruszenie budza w nas te slowa,
bo kieruja nasze mysli ku Tobie i czynia Cie nasza Matka:
«Niewiasto, oto syn Twój!»
Zawierzajac Ci apostola Jana,
a wraz z nim synów Kosciola i wszystkich ludzi,
Chrystus nie umniejszyl, ale raczej potwierdzil
swa role jedynego Zbawiciela swiata.
Ty jestes blaskiem, który nie przycmiewa swiatlosci Chrystusa,
bo istniejesz w Nim i przez Niego.
Cala swa istota mówisz «fiat»: Tys jest Niepokalana,
w Tobie jasnieje pelnia laski.
I oto Twoje dzieci gromadza sie wokól Ciebie
u zarania nowego Millennium.
Glosem Nastepcy Piotra,
z którym lacza sie liczni pasterze,
przybyli tu z wszystkich czesci swiata,
Kosciól z ufnoscia blaga Cie dzis o wstawiennictwo,
uciekajac sie pod Twoja macierzynska opieke
w obliczu wyzwan, jakie kryje przyszlosc.

2. W tym roku laski
wielu zaznalo i nadal zaznaje
przeobfitej radosci z daru milosierdzia,
którego Ojciec udzielil nam w Chrystusie.
W Kosciolach partykularnych rozsianych po swiecie,
a zwlaszcza tutaj, w centrum chrzescijanstwa,
wiele róznych grup wiernych przyjelo ten dar.
To miejsce rozbrzmiewalo entuzjazmem mlodziezy,
stad zanosili swoje modlitwy chorzy.
Tedy przeszli kaplani i zakonnicy,
artysci i dziennikarze,
ludzie pracy i nauki,
dzieci i dorosli,
i wszyscy rozpoznali w Twoim umilowanym Synu
Slowo Boze, które stalo sie cialem w Twoim lonie.
Swoim wstawiennictwem wyjednaj nam, o Matko,
aby owoce tego Roku nie zostaly zmarnowane,
a ziarna laski rozwijaly sie
az do pelnej miary swietosci,
do jakiej wszyscy jestesmy powolani.

3. Pragniemy Ci dzisiaj zawierzyc przyszlosc, która nas czeka,
proszac Cie, bys towarzyszyla nam w drodze.
Zyjemy w niezwyklej epoce,
porywajacej i zarazem pelnej sprzecznosci.
Ludzkosc dysponuje dzis nieslychanie skutecznymi srodkami,
którymi moze zamienic swiat w kwitnacy ogród
albo obrócic go w ruine.
Posiadla niezwykle mozliwosci oddzialywania
na same ródla zycia:
moze je wykorzystywac ku dobru,
w granicach zakreslonych przez prawo moralne,
ale moze tez isc za glosem krótkowzrocznej pychy,
która kaze nauce odrzucac wszelkie ograniczenia
i prowadzi ja nawet do podeptania szacunku naleznego kazdej istocie ludzkiej.
Dzisiaj bardziej niz kiedykolwiek w przeszlosci
ludzkosc stoi na rozdrozu.
Takze teraz, Najswietsza Panno,
zbawienie jest tylko i wylacznie w Twoim Synu Jezusie.

4. Dlatego, Matko, pragniemy zabrac Cie do siebie
jak apostol Jan (por. J 19, 27),
aby uczyc sie od Ciebie, jak nasladowac Twego Syna.
«Niewiasto, oto dzieci Twoje!»
Stajemy tutaj przed Toba,
aby zawierzyc Twojej macierzynskiej opiece
samych siebie, Kosciól i caly swiat.
Pros za nami Twego umilowanego Syna,
aby udzielil nam obficie Ducha Swietego,
Ducha prawdy, który jest ródlem zycia.
Przyjmij Go dla nas i z nami,
jak w pierwotnej wspólnocie jerozolimskiej,
zgromadzonej wokól Ciebie w dniu Piecdziesiatnicy (por. Dz 1, 14).
Niech Duch otworzy serca na sprawiedliwosc i milosc,
niech prowadzi ludzi i narody ku wzajemnemu zrozumieniu
i wzbudza w nich stanowcza wole pokoju.
Zawierzamy Ci wszystkich ludzi, poczynajac od najslabszych:
dzieci, które jeszcze nie przyszly na swiat
oraz te, które narodzily sie posród ubóstwa i cierpienia,
mlodych poszukujacych sensu,
ludzi pozbawionych pracy,
nekanych przez glód i choroby.
Zawierzamy Ci rozbite rodziny,
starców pozbawionych opieki
i wszystkich, którzy sa samotni i nie maja nadziei.

5. O Matko, która znasz cierpienia
i nadzieje Kosciola i swiata,
wspomagaj swoje dzieci w codziennych próbach,
jakich zycie nie szczedzi nikomu,
i spraw, aby dzieki wspólnym wysilkom wszystkich
ciemnosci nie przemogly swiatla.
Tobie, Jutrzenko zbawienia, powierzamy
nasza droge w nowym Millennium,
aby pod Twoim przewodnictwem
wszyscy ludzie odnaleli Chrystusa,
swiatlosc swiata i jedynego Zbawiciela,
który króluje z Ojcem i Duchem Swietym
na wieki wieków. Amen.