|
Zygmunt Szczęsny Feliński
(1822-1895)
Fotografia
Sługa Boży Zygmunt Szczęsny Feliński urodził się
1 listopada 1822 roku w Wojutynie w diecezji łuckiej na Wołyniu. Był
siódmym z jedenaściorga dzieci Gerarda i Ewy z Wendorffów. W jedenastym
roku życia stracił ojca, a pięć lat później jego
matka z racji swej działalności patriotycznej została
deportowana na Syberię. Po ukończeniu gimnazjum Zygmunt studiował
matematykę w Moskwie i nauki humanistyczne na Sorbonie i w College
de France.
W 1851 roku powrócił do kraju i wstąpił
do Seminarium Duchownego w Żytomierzu, skąd po roku został wysłany
do Akademii Duchownej w Petersburgu. Tam przyjął święcenia
kapłańskie 8 września 1855 roku, po których pracował
duszpastersko i objął katedrę filozofii. 6 stycznia 1862 roku bł.
Pius IX mianował go arcybiskupem metropolitą warszawskim. Po objęciu
rządów przystąpił do systematycznej pracy nad odrodzeniem
religijnym i moralnym w powierzonej sobie archidiecezji, przeprowadził
reformę programów nauczania w Seminarium i Akademii Duchownej. Dbając
o wychowanie oraz nauczanie dzieci i młodzieży założył
w stolicy sierociniec i szkołę, które oddał pod opiekę założonego
przez siebie w 1857 roku Zgromadzenia SS. Franciszkanek Rodziny Maryi. Odważnie broniąc
wolności Kościoła i uciśnionego ludu, po upadku powstania
styczniowego 14 czerwca 1863 roku został usunięty ze stolicy i zesłany
przez władze carskie do Jarosławia nad Wołgą. Po
dwudziestu latach w 1883 roku abp Feliński uzyskał wolność
bez możliwości powrotu do Warszawy.
Mianowany
przez Leona XIII arcybiskupem tytularnym Tarsu przeżył dwanaście
lat w Dżwiniaczce na terenie diecezji lwowskiej. Pełen pogody ducha,
prostoty, pokory i ubóstwa rozwinął tam działalność
duszpasterską, oświatową i dobroczynną wśród ludu
polskiego i ukraińskiego jako apostoł pokoju, zgody i ewangelicznego
braterstwa. Zmarł 17 września 1895 roku
w Krakowie. Od 1921 roku jego
ciało spoczywa w podziemiach Archikatedry Warszawskiej przeniesione z
cmentarza w Dżwiniaczce. Ojciec Święty Jan Paweł II 14
kwietnia 2001 roku ogłosił dekret heroiczności cnót.
|