LATINITAS
Opus Fundatum in Civitate Vaticana

LAETVM NVNTIVM

Feliciter factum est ut insequenti die vicesimo octavo mensis Novembris Summus Pontifex nos coram humaniter acciperet nosque ominantibus verbis alloqueretur. Antea tamen Praeses Operis Fundati Eum prosecutus est hac brevi allocutione:

Beatissime Pater,

     Summo gaudio mihi est plurimaeque laetitiae candidam salutationem Tibi proferre nomine huius selectae congregationis Tibique gratias agere praesertim ob eximiam benevolentiam qua dignatus es nos recipere hac in Petriana domo Tua.
     Quotquot ante Te consistunt, unam eandemque profitentur voluntatem fovendi perennem Latinitatem, quae adhuc, post longam saeculorum seriem, aurea perstat vestis qua Ecclesia sancta ornare voluit divinae Revelationis mysteria atque germanam tueri contra hic illic exsurgentes insidias Sacrarum Scripturarum interpretationem. Pro certo, "non sine divino consilio illud evenit, ut qui sermo amplissimam gentium consortionem sub Romani imperii auctoritate saecula plurima sociavisset, is et proprius Apostolicae Sedis evaderet et, posteritati servatus, christianos Europae populos alios cum aliis arto unitatis vinculo coniungeret" (1).
     Infitiandum non est hac aetate maiorum nostrorum instituta saepius pro nihilo haberi etiam ab iis qui appetunt, immo, - sicut ipsi profitentur, - aequitatem libertatemque sitiunt: nullus tamen est fons unde eiusmodi virtutes uberrime hauriri possint seorsim a Latinorum cultu humanitateque. Etiamnunc nos omnes delectat Vergilii carminis suavis dulcedo; saturarum epistularum carminum Horatii elegantia et decor; nos allicit Ciceronis vis et elegantia eximia, Terentii Afri commota humanitas, Senecae philosophi temperata meditatio, sapientia Benedicti Nursini Europae in unum coniunctae praeconis diligentis atque, saltem hac in alma Roma, mira multorum monumentorum concinnitas singularisque magnificentia.
     Vota facimus, Beatissime Pater, ut in babelica aetatis nostrae omnium rerum perturbatione iuvenes, praesertim, assidua proclivique mente redeant ad studium linguae et litterarum Latinarum quod est praecipue necessarium ad recte commodeque vivendum adque faciliore ratione universalia bona communicanda cum hominum genere.
     Quoniam lingua Latina est lingua viva Ecclesiae, Opus Fundatum Latinitas operam dat, sumptis auspiciis a Sede Apostolica atque instante Secretaria Status Sanctitatis Tuae, commentariis Latinis edendis, nec non, suadente Cicerone ipso (2), condendo Lexico verborum novorum per quod cotidie succrescentes sermonis necessitates novis congruisque vocabulis denominentur atque oracula et mandata Summi Pontificis contingere possint remotas quasque mundi regiones, apta sane ratione atque interpretatione.
     Probe novimus liberales artes et doctrinas, sicut a iustitia originem repetunt, ita ad iustitiam tendere et cum iustitia conspirare: quod profecto pertinet ad sermonem Latinum. Quare volumus ut hoc patrimonium, cuius nos custodes vigiles et solliciti esse volumus quodque bonum alteri saeculo tradendum pro munere recepimus, navitate nostra vinculum artioris coniunctionis inter populos fiat, nobisque omnibus ratio atque causa strictioris usque coniunctionis cum Ecclesia.
     Haec habuimus quae significaremus. Longum est singulorum adstantium nomina proferre: certiorem tamen Te facere volumus eos partes agere atque repraesentare innumeros clarissimos adulescentes iuvenes mulieres ac viros per triginta tres Nationes dispertitos, cum quibus nostros commentarios "Latinitas" quater in anno communicamus.
     Dum vero, Pater Sancte, optimis prosequimur ominibus sublime tuum Supremi Pastoris Ecclesiae universae ministerium, Tuam imploramus Apostolicam Benedictionem in nos omnes inque navitatem nostram ad politiorem cunctorum hominum humanitatem.

CLETVS PAVANETTO

1 Ioannis Pp. XXIII Const. Apost. Veterum Sapientia I, 3.
2 "… sunt rebus novis nova ponenda nomina", De natura deorum I, 17.