"Aequo nos animo sequi iuberis:
des palmas manicis silens
oportet,
ni vis scandala forte suscitare".
Perfricans oculos professor
Aulus,
se somno reputans adhuc teneri, |
5 |
verba incredulus audit imputantis
custodis facinus quidem nefandum.
Infamis vitio datur libido:
nam fertur
violasse inermem alumnam,
quam pro munere litteras docebat |
10 |
Cur confinxerit Ida crimen istud,
quare perniciem velit
parare
pupula immerito procax magistro,
quaerit sollicito stupore mersus.
Casus praeteritos, tributa puncta, |
15 |
|
poenas impositas, notas inustas
intento recolit miser cerebro:
at mens conscia criminis remota
fundamenta
nequit videre tanti.
|
|
| Nil certaminis aureum nomisma |
20 |
permultis vicibus probe
impetratum,
nil volumina de metris vetustis,
nil verbis labor impiger
novandis,
nil spectacula perbene adparata,
nil tot lustra scholae pie
dicata, |
25 |
nil aures iuvenum datae querellis,
nil solamina tristibus
levandis,
nil fulcimina segnibus fovendis,
nil prorsus valet ad reum
tuendum: |
|
obscurat bene facta prisca cuncta
mendax indicium recens puellae. |
30 |
Multis nil iuvat adfuisse amicis,
quorum quemque suus
premebat angor:
transisse ut peregrinus hac videtur,
qui vestigia non
reliquit ulla. |
35 |
|
Acta litterulis scatent diurna:
accusant alii, refutat
unus,
plerique in dubio haesitant inani.
Lento cognitor oscitans tenore
Aulum interrogat intimis
frementem
|
40 |
fibris et rabidum fel evomentem.
"Curnam commoda multa
nuptiarum
contemnis vidui statum eligendo?
An mavis vacuam esse mansionem,
ut pusis pateat cubile parvis?" |
45 |
Demordet labra dentibus professor,
iram
ne calidam foris revelet.
Indagator enim reum lacessit
omnem praeteriens
modum malignus,
forsan quod meminit scholae repulsas. |
50 |
Nec spes
causidicus facit novellus:
semper credere iudices puellis;
ergo, si sapiat,
magister Aulus
se sontem fateatur, ut paciscat (1)
poenas aedibus in suis
luendas. |
55 |
Rumores fluitant per ora vulgi:
"Virtutis specie occulebat
ille
spurcati ingenium helluonis atrum".
"Sane tempus erat scelestum
homullum
tandem supplicio affici molesto". |
60 |
|
"Est virguncula laude digna
habenda,
per quam denique veritas refulsit".
Nequiquam ex aliis opem magistris
sperat: quin etiam tacent
inertes.
Praeses invidiae diu repressae
|
65 |
laxat ore rubro micans habenas.
Testes discipuli velint fideles
Auli candidulam indolem explicare;
at
cautus metus impedit parentum
ne grates referant seni innocenti.
|
70 |
Clausus carcere squalido misellus
tormentis cruciatur
indecoris:
fastiditur enim velut leprosus,
veris ludibrio est ibi
scelestis:
impingunt colaphos genis macellis, |
75 |
sputis commaculant nigros
ocellos,
nocturnam requiem negant iacenti,
furcam vel laqueum truces
minantur.
Neque ullus cohibet malos satelles:
custos furciferos enim
veretur, |
80 |
|
insontes nihili facit protervus.
Corruptos stomachus cibos recusat,
angusto spatio caput
vacillat,
et purum aëra spiritus reposcit;
at peior laniat dolor vagantem
|
85 |
|
per casus animum prioris aevi.
Nec vero melius trahit dierum
longorum seriem calumniatrix.
Iam dormire nequit serena: nocte
Ida concubia adsilit madescens,
|
90 |
sudore
et lacrimis repente obortis.
Rectum consilium capit fatendi
coram iudice
machinam dolosam:
"Accepissem utinam editos libellos
eius munere fervido
legendos! |
95 |
Cur exclusa theatrico labore
sum spectare alias coacta mimas?
Cur me neglegit evidenter unam?
Cur se denegat impudenter Idae?
Cur gerras
bibit Helviae et Camillae? |
100 |
|
Nescit me quoque carmina adprobare?
Unam me
reputat stilo carere?"
Verum falsiloquae relationis
sero paenituit levem puellam:
nuper desierat cor immerentis
|
105 |
| captivi grave palpitare curis. |
|
