 |
LATINITAS
Opus Fundatum in Civitate Vaticana
SALVTATIONES
Salutationes nunc proferuntur, insolito more, a quibusdam
adstantibus huic sollemni nostrae congressioni. Primum hodie fit, in longa Certaminis Vaticani historia, ut
doctus magister Thebis ex Graecia, tunc temporis a Romanis capta, nos adierit
ut "feros victores" alloqueretur eorum ipso Latino sermone.
Demetrius Pabaclethos coram nobis quaedam breviter significaret, si adesset. Pro
dolor, plurimis negotiis distentus, nunc abest. Germani plane noverunt Romanorum virtutem, sed praesertim eorum
eloquentiae vim efficacitatemque sunt admirati. Innumeri eorum adhuc tractant in
patria sua res difficiliores lingua Latina. Nos consalutat Martinus
Freundorfer, ex urbe Wiener Neudorf in Austria:
Sehr geehrte Damen und Herren! Aus Wien haben mich meine
Verse nach Rom gebracht. Mein Name ist Martin Freundorfer. Zu Hause unterrichte
ich Latein und katholische Religion und schreibe, wenn ich Zeit finde,
lateinische Gedichte. Solange die Kirche die lateinisch Sprache fördert, wird
sie nicht untergehen, die Sprache Ciceros und Vergils.
Dominae et domini ornatissimi! Vindobona Romam me versus mei
duxerunt. Mihi nomen est Martinus Freundorfer. Domi linguam Latinam et
religionem catholicam doceo atque, cum quid otii est, carmina Latina scribo.
Ecclesia dum favebit linguae Latinae, non peribit lingua Ciceronis Vergiliique.
Valete!
Anglorum sermo, per orbem terrarum diffusus, innumeras continet
voces e Latino thesauro depromptas, quamquam enuntiatione detortas. Romani
sermonis laus magnopere celebratur in Foederatis Civitatibus Americae
Septemtrionalis. Adstantes alloquitur Angelopolitana
Annula Llewellyn, quondam in Pontificia Studiorum Universitate Salesiana
auditrix:
It is a distinct honor to
represent the United States of America and greet you in the name of your
American colleagues - fellow-citizens of the same, universal, Republic of
Letters our fathers established and entrusted to our care. It is a joy to see
this Republic of ours now increased by the efforts of the winners of this year’s
Certamen Vaticanum, and to them are due the heartiest congratulations on the
rewards their learning and their perseverance have merited. But let us not be
content merely to praise them today; if we would truly honor them, we must do so
in our efforts tomorrow. Let us all fight shoulder-to-shoulder to defend our
common heritage from the ignorance and barbarism that threaten it in our time.
Whatever our individual strengths may be, we can all take an honorable part in
this wider contest, fortified by the example of those we recognize today and led
on by the hope of eventual victory.
Excellentissimi sacrorum Antistites, colendissimi professores,
doctissimi collegae, placet admodum ad vos accedere salutationes prolatura
collegarum vestrorum qui Americae Septemtrionalis Foederatas incolunt Civitates.
Hos enim, quamvis a vobis et ab hoc felicissimo Mundi capite magno oceano
dividantur, propiores vobis carioresque verbis meis reddere velim cum sint et
illi concives communis nostrae Rei Publicae Litterarum. Eadem enim Respublica Litterarum est quam olim nobis tradiderunt
maiores. Eadem est quam hodie videmus auctam et exornatam hornotinis Certaminis
Vaticani victoribus, qui iure meritoque aeneis, argenteis, aureis praemiis mox
cumulabuntur. Ipsorum vero honoribus velim aliquid nostrum addamus, cum ipsa
imitatio summum laudis genus esse videatur. Audeamus igitur eos imitari, quippe
qui non ingenio tantum palmas suas meruerint, sed patientia, perseverantia,
nocturno diurnoque labore. Optimo tali exemplo muniti, pugnemus, luctemus,
certemus acriter ut communem hereditatem a barbaris aetatis nostrae atque
futurorum temporum conservemus. Quod si fecerimus, eximia praemia a posteritate
nostra ipsi merebimur, et illi omnes, qui sollemnitates hodiernas summa cum cura
et maximo labore paraverunt dignam accipient mercedem. Gallia omnis… a C. Iulio Caesare dilecta, olim pars inquieta
imperii Romani, nunc humanitatis cultum per orbem terrarum vulgat.
E Re publica Democratica Congensi
Bonifatius Mose Anoli optima quaeque ominatur inceptui nostro
Francogallico et Latino sermone usus:
Réunis de par les cinque coins du globe, Mesdames et Messieurs,
nous voulons célébrer les mérites de la langue qui a fait l’histoire du monde,
l’histoire de l’humanité. Il ne s’ agit pas d’une célébration nostalgique
d’une réalité, mais d’un véritable envolé vers des nouvelles prises de
conscience sur la nécessité de revaloriser un patrimoine de l’humanité. Aux
noms de tous mes condisciples ici présents et à mon nom propre: Meilleurs
vœux à vous tous amis du latin vivant!
Ex quinque mundi partibus convenientes, Dominae ac Domini
ornatissimi, praedicare volumus laudes illius linguae, quae mundi et humanitatis
historiam exaltat. Nostra non est praedicatio desiderii plena, sed potius
vera incitatio ad aptam tribuendam auctoritatem Latinitati perenni. Nomine
condiscipulorum meorum et etiam nomine meo vobiscum clamo: Vivat sermo
Latinus vivus!
Nec deesse poterat salutatio e Magna Graecia.
Professorissa Rosa Nicolais
Tomasone, domina a Magna Cruce Ordinis Piani, ex urbe Sancto Severo,
nomine etiam conferti gregis secum adducti, nos consalutat:
Roma, 27 novembre 2005 Eccellentissimi ospiti, porto il
saluto del Centro Culturale Internazionale "L. Einaudi" di San Severo (Foggia)
nel cui ambito opera l’Accademia Latina "Sodalicium Daunorum" di cui molti soci,
amanti della latinità e del mondo classico, sono qui convenuti questa sera per
onorare insieme con me e con tutti Voi il momento conclusivo di un anno dedicato
dalla Fondazione Latinitas agli studi del Latino.
Il sodalizio che mi onoro di rappresentare è stato per diversi
anni promotore di Convegni Europei di Latino e la Città da cui veniamo ha
ospitato relatori, cultori, studiosi, mostre e ambasciatori provenienti da tutta
l’Europa. Il nostro intento è quello di riportare in auge una cultura, prima
ancora che una lingua, che ha dato al mondo civiltà, armonia, diritto, "pietas"e
pace. In uno dei nostri Convegni ci facemmo latori di una proposta di Legge che
garantisca lo studio del Latino nelle scuole italiane, proposta opportunamente
sostenuta da numerosi Senatori. Non intendiamo il latino come nostalgica
riesumazione di un lontano passato, di un’età dell’oro della lingua o della
retorica, bensì quale strumento che consente di comprendere la storia e di
ritornare alle radici. Le tematiche presentate dalle opere messe in scena in
questa sede ogni anno confermano la vitalità e l’attualità della letteratura
greca e latina anche nel Terzo millennio, per la loro funzione catartica, per la
valorizzazione dell’uomo e dei motivi più decisivi e duraturi della civiltà,
elementi di forte identità di ciascun Paese pur nella feconda diversità delle
varie Nazioni europee. I padri dell’Europa unita, - Adenauer De Gasperi e
Schuman - lanciarono forte l’auspicio che l’intesa fra i vari popoli del nostro
continente, ancor prima che politica ed economica, fosse morale e culturale dato
il valore fortemente umano della letteratura classica. E nel latino troviamo
quegli elementi di identificazione tra i popoli europei che, opportunamente e
sapientemente valutati, si possano considerare come radici cristiane dell’Europa
unita. In un mondo che tende alla omologazione, diventa sempre più prepotente il
bisogno di vivere questi momenti di alta cultura, di assaporare un autentico
spaccato di classicità, che coniuga storia, testi classici e lingua artistica
sotto la sapiente guida del prof. Cleto Pavanetto, Presidente della Fondazione "Latinitas"
che è riuscito in questi anni a intrecciare una rete vastissima di amici del
Latino, giovani e meno giovani, uniti tra loro dal vincolo dell’Amicizia. A lui
il nostro grazie ed il nostro plauso, perché le opere greche, tradotte in
latino, e adattate alla scena, regalano cultura ed emozioni, e danno
l’opportunità di godere serate indimenticabili.
|