ADSTANTES SALVTANTVR

          Annuali redeunte Certaminis Vaticani celebratione, sincera gestimus laetitia quotquot curiosa mentis sollicitudine considerare solemus maiorum nostrorum animi cultum eorumque praeclara opera adhuc per orbem terrarum loquentia. Ut patet,

          Excellentissimi sacrorum Antistites,
          colendissimae Dominae, ornatissimi Viri
          Adulescentes omnes, quos oblata occasio ad nostram adduxit Congressionem,
          sermo est de culturali humanitate nobis a populo Romano transmissa. Agitur quidem de lauto et pretioso patrimonio, quod aetatis nostrae homines saepissime parvipendere videntur, interdum mala ratione reicere. Et tamen, quid iucundius, quid gratius acceptiusve quam cognitio earum rerum quarum commercio doctiores fieri possumus, dixerim elegantiores?
          Rerum parens natura generi humano praestantissimum elargita est rationis donum, quo aliter usae sunt per orbem terrarum gentes ad suam ipsorum animi virtutem exprimendam: Romanus populus linguam extruxit qua nescio ditior vel aptior ad hominis germanas proprietates significandas. Brevi temporis spatio sermonem suum ampliavit totum fere per Occidentem, per Septentrionis perque Africae non exiguam partem eumque exhibuit mortalibus veluti optimam quandam frugem ad faciendam sementem. Non suae tantum urbis gloriae atque amplitudini consuluit, sed publicae etiam hominum utilitati ac saluti.
          Per linguam Latinam diversas gentes ad unam patriam sunt redactae, populi tunc temporis cogniti omnibus artibus, quae liberales vocantur, instituti, optimae leges edoctae, viae ad omnem sapientiam significatae quarum gratia gentes amplius dici non possent barbarae.
          Certaminis Vaticani quinquagesimam instruendo celebrationem, propositum explevimus faciendi publici iuris Litterarum Latinarum Humanisticarum praelectiones quas clarissimus vir Aemilius Springhetti, S.I., quadraginta ante annos tradidit auditoribus suis in Pontificia Studiorum
Universitate Salesiana.
          Saepissime fit sermo de humanitate, de humano cultu civili, de iuvenum institutione novanda novisque aptanda inventis novisque necessitatibus magis magisque impellentibus. Pro dolor! saepissime ignoratur Romanos plurima edixisse de animo humano, de hominis bonitate deque
malignitate, praecepta multa edidisse aurea ad bene vivendum perquam apta, ad animum recte moderandum etiam inter terrenae vitae procellas.
          “Caelum, non animum, mutant, qui trans mare currunt”, nos monet Horatius. Effrenata rerum novarum conquisitio, ipsa longinquarum stellarum expugnatio non valebunt reddere hominem homini.
          Eiusmodi cogitationes meditationesque perdiligens lector invenire poterit custoditas atque perample illustratas maiorum nostrorum sapientia.
           Quod ad nos attinet, pergemus profecto alere Latinitatis flammam nomine et auctoritate Summi Pontificis atque Apostolicae Sedis, Quibus, ut par est, nostra dirigitur voluntas et grata recordatio, dum Vos omnes humaniter rogo ut velitis adsurgere, bene ominantia Benedicti
XVI verba audituri.

CLETVS PAVANETTO

SVMMI PONTIFICIS NVNTIVS GRATVLATORIVS

Laetamur quidem meritoque gratulamur de Certamine Vaticano in ipsius felicissimo quinquagesimo eventu dum auctorum praesentium atque praeteritorum huius frugiferae celebrationis meminimus et pro Nostra magna benevolentia erga Opus Fundatum “Latinitas” exoptamus ut haud minus posthac studia Latinitatis ac merita studiosorum inde laudabiliter provehantur ad salutarem eruditionem honoremque Christi Ecclesiae adspirante et adiuvante Apostolica Nostra Benedictione hoc tam fausto tempore largiter transmissa.
Ex Aedibus Vaticanis, die XV mensis Novembris, anno MMVII.

BENEDICTVS PP XVI