Ad perpetuam rei memoriam. — « Omnibus omnia factus sum, ut aliquos utique facerem salvos » (1 Cor 9, 22). Sicut Apostolus Paulus, ita Venerabilis Serva Dei Margarita Maria López de Maturana voluntate incitabatur Christum notum reddendi illis ad quos nondum eius salutis nuntius pervenerat.

Ipsa hunc spiritum prius suis transmisit discipulis, deinde toti propriae communitati religiosae usque ad incohandam, laeto firmoque animo, transformationem Monasterii clausurae, quo ingressa erat, in missionale Institutum.

Haec fidelis Redemptoris testis die XXV mensis Iulii anno MDCCCLXXXIV Flaviobrigae a parentibus piis et laboriosis est orta. A iuventute simul cum sorore gemina, Venerabili scilicet Serva Dei Eleonora López de Maturana († MCMXXXI) vias Domini percurrit. Anno MCMI collegium ingressa est a Monialibus Nostrae Dominae a Mercede in urbe Be´rriz directum, ubi sibi admirationem et affectum conciliavit condiscipularum et superiorissarum. Societati Filiarum Mariae nomen dedit. Vocatione parata ad vitam consecratam, idem ingressa est Monasterium in quo curricula frequentaverat. Habitum induit religiosum die XX mensis Augusti anno MCMIII, nomen mutans Mariae Pilar in illud Margaritae Mariae. Vota simplicia anno MCMIV et sollemnia anno MCMVII nuncupavit. Concredita ei erant officia ianitricis, magistrae, inspectricis et collegii moderatricis atque, ab anno MCMXXVII, Superiorissae. Eiusmodi officia diligenter exercuit, praesertim fructuosam conferens operam iuvenibus instituendis. Apud eos fortem suscitavit de missionibus fervorem, quod deinde ad totam extendit monialium communitatem. Missionali ardore ducta, anno MCMXX societatem condidit « Missionalis Iuventutis a Mercede de Bérriz ».

Monasterium eius, ipso inflammatum studio quo Serva Dei excitabatur, missiones instituit in Oriente, in Oceania et in Iaponia, filiales aperiens communitates primariae communitati adnexas. Etiam Serva Dei, facta hoc tempore Superiorissa suae communitatis, itinera suscepit in missionis regiones.

Ipsa consilium meditabatur Monasterium, in quo degebat, transformandi in quoddam missionale Institutum. Ut eiusmodi propositum ad finem adduceret, quartum renovavit ad temporum necessitates votum, quocum moniales Mercedariae causam suscipiebant propriam ponendi vitam ad illam servorum, si opus esset, servandam. Nunc, difficultate servitutis iam soluta, de liberandis agebatur hominibus ab ignorantia Christi et de animo aperiendo ad missionalem industriam.

Moniales unanimiter hanc exceperunt transformationem. Hoc modo nascebatur Institutum « Missionariarum B.M.V. de Mercede de Bérriz », cuius Constitutiones a Sancta Sede « ad experimentum » anno MCMXXX sunt approbatae. Serva Dei Superiorissa generalis electa est novae familiae religiosae, quod munus usque ad mortem exercuit. Alumnas et consorores constanti aedificabat virtutum exercitatione, quas in cotidianis officiis adimplendis exercitabat atque Regulae praescriptionibus. Maiorem semper cum Christo unitatem Ipsique idoneitatem quaerebat, quem usque ad altissima evangelicae perfectionis vestigia est secuta. Eius mens semper ad Dominum vertebatur, quem super omnia diligebat cuique in omnibus placere volebat. Privatum revera nuncupavit votum omne peccatum veniale deliberatum vitandi.

Assidue ad maiorem Eius operata est gloriam, quin faticationibus et sacrificiis parceret ad aedificandum Dei Regnum in mundo. Cum gaudio testimonium perhibuit fidei, quae omnem suam animabat actionem quamque ardenter propagabat. Tota ipsa veritatibus et praeceptis adhaesit Magisterii. Suam spiritalem vitam assiduis coluit precibus, attenta piaque Divinae liturgiae participatione, devotione erga Eucharistiam, Iesum Crucifixum, Sacrum Cor Iesu et Virginem Mariam. Semper bona affectans aeterna, immensam colebat fiduciam in Divinam Providentiam atque difficultates in apostolica oppetens opera, repetere solebat: « Opera sunt Dei atque in iis Deus deesse nequit ». Sollicitudinem de adiuvandis pauperibus et infirmis demonstravit atque zelum in instituendis indoctis sub prospectu sive culturali sive religioso. Prudens et aequa in Instituto gubernando atque in animis moderandis, altum est assecuta gradum dominationis motuum propriae indolis. Simplicem vitae modum ducens, castitatem exercuit qua praesertim eminuit in necessitudinibus cum aliis, in modo sese gerendi et in suscipiendis conversationibus modestiae plenis. Oboediens exstitit prius erga parentes deinde erga ecclesiasticas auctoritates.

Anno MCMXXXII se gravi morbo afflictam esse intellexit, quod patienter pertulit, sese immolans pro Christi dilectione et peccatorum conversione. Pie vitam suam laboriosam et laude dignam Sebastianopoli die XXIII mensis Iulii anno MCMXXXIV conclusit, fama sanctitatis circumdata. Eiusmodi famae vi, Episcopus Victoriensis anno MCMXLIII Causam incohavit beatificationis et canonizationis celebrans Processum Ordinarium. Ad regulam servatis quae iure praescribuntur, decreta promulgata sunt de virtutibus heroico modo exercitis, die XVI mensis Martii anno MCMLXXXVII, atque super miraculo die XIX mensis Maii anno MMVI. Deinde decrevimus ut ritus beatificationis Flaviobrigae compleretur die XXII mensis Octobris anno MMVI.

Hodie igitur Flaviobrigae de mandato Nostro Iosephus S.R.E. Cardinalis Saraiva Martins, Congregationis de Causis Sanctorum Praefectus, textum  Litterarum Apostolicarum legit, quibus Nos in Beatorum numerum adscribimus Venerabilem Servam Dei Margaritam Mariam López de Maturana:

Nos, vota Fratris Nostri Richardi Blázquez Pérez, Episcopi Flaviobrigensis, necnon plurimorum aliorum Fratrum in Episcopatu multorumque christifidelium explentes, de Congregationis de Causis Sanctorum consulto, Auctoritate Nostra Apostolica facultatem facimus ut Venerabilis Serva Dei Margarita Maria López de Maturana, virgo, conditrix Instituti Sororum Missionariarum B.M.V. a Mercede, quae operibus missionalibus vitam suam devovit, cupiens Iesum ostendere apud omnes populos et stirpes, Beatae nomine in posterum appelletur, eiusque festum die vicesima quarta Iulii, in locis et modis iure statutis, quotannis celebrari possit. In nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti. Amen.

Quod autem decrevimus, volumus et nunc et in posterum tempus vim habere, contrariis rebus minime quibuslibet officientibus.

Datum Romae, apud Sanctum Petrum, sub anulo Piscatoris, die XXII mensis Octobris, anno MMVI, Pontificatus Nostri secundo.

Clara haec soror diligentem ostendit spiritalem progressum, Christi eiusque Ecclesiae dilectionem, atque insignia dedit pietatis testimonia. Dum illius conspicimus vitam, quae Redemptorem hominum etiam variis in difficultatibus fideliter est secuta, ad altiorem usque in cotidiana vita imitationem Salvatoris incitamur adque sanctitatem et proprii status perfectionem prosequendam invitamur.

De mandato Summi Pontificis

Tarsicius card. Bertone
Secretarius Status