 |
BENEDICTUS PP. XVI
LITTERAE APOSTOLICAE
Venerabili Dei Servo Michaėli
Sopoćko
Beatorum honores decernuntur
Ad perpetuam rei memoriam. — « Qui sequitur iustitiam et misericordiam,
inveniet vitam et iustitiam et gloriam » (Prv 21, 21).
Venerabilis Servus Dei Michaėli Sopoćko,
presbyter, in ministerio, spiritali moderamine, formatione sacerdotali tot
suorum confratrum, cotidiana sacramenti Reconciliationis administratione,
Divinam ostendit Misericordiam, praesentem eam reddens et operantem eiusque diffundens nuntium atque
devotionem. Die I mensis Novembris anno MDCCCLXXXVIII natus est in praedio vulgo
Juszewszczyzna, in provincia Oszmiana Regionis Vilnensis, in Polonia, tunc
temporis sub Imperii Russici dominatu. In Seminarium Vilnense, non sine
difficultatibus ex parte auctoritatum Russiae Imperatoris, anno MCMX est
ingressus. Sacerdos die XV mensis Iunii anno MCMXIV est ordinatus. Paroecialis
Vicarii munus implevit, deinde, libertate restituta Poloniae, petivit ut in
nascentem exercitum veluti cappellanus ingrederetur. Curricula apud Facultatem Theologiae Varsaviae prosecutus est, ubi lauream est consecutus.
Consuetudinem alcoholismi apud iuvenes diligenter est perscrutatus; huiusmodi
enim dissertatio tantum ponderis habuit ut senatus primaevas contra illam moralem perniciem leges ederat. De superiorum voluntate Vilnae ministerium
exercuit in Regione Apostolatus Exercitus Polonici. Hac in urbe non solum ecclesiam refecit sancti Ignatii, sed pastorali se dedit operi inter
iuvenes scholam non amplius frequentantes necnon inter sodales Consociationis Iuventutis Catholicae. Anno MCMXXVII nominatus est animarum moderator
in Seminario Metropolitano, quod munus aliquot per annos explevit, quin cappellani militum officium relinqueret, simul investigationi intentus apud Facultatem Theologiae Studiorum Universitatis « Stephanus Batory ». Altissimum
propositum aluit sacram aedificandi aedem in honorem Divinae Misericordiae, sed,
anno MCMXLII, belli vicissitudines huic consilio obstiterunt.
Ab anno MCMXXXII ad annum MCMXLII confessarius exstitit Sororum « Matris Dei
Misericordis ». Hoc perdurante munere sanctam convenit Faustinam Kowalska cuius animam moderatus est. Longe
et diligenter inspectis divinis nuntiis sorori concreditis circa Divinam
Misericordiam, vocari persensit ad eius cultum diffundendum. Cum territorium Vilnense sub Unionis Sovieticae
regimen transiret, gens Polonici sermonis in terram Poloniae gregatim conferre
se debuit. Venerabilis Servus Dei Michaėli Sopoćko
coactus est quoque Vilnam relinquere et Bialostokium petere, ubi prosecutus est apostolatum,
tum in Seminario, tum in confessionali, tum veluti cappellanus apud sorores Missionarias. Etiam Bialostokii decrevit sacram aedem in honorem Divinae Misericordiae construere, novae tamen exortae sunt difficultates. Amor erga Divinam Misericordiam incitavit eum ad Congregationem condendam Sororum Iesu Misericordis. Altam ob asceticam vitam annos LXXXVII vixit,
etiamsi numquam bona frueretur valetudine.
Fama sanctitatis circumdatus, die XV mensis Februarii anno MCMLXXV
Bialostokii pie in Domino obdormivit. Eiusmodi famae diffusio induxit
Venerabilem Fratrem Eduardum Kisiel, Episcopum titulo Limatensem atque
Administratorem Apostolicum « ad nutum Sanctae Sedis » territorii archidioecesis
Vilnensis intra Poloniae fines, ut Causam instrueret Beatificationis, cuius
prima sessio incohata die IV mensis Decembris anno MCMLXXXVII, conclusa est die
XXIX mensis Septembris anno MCMXCIII. Iuridicam validitatem Inquisitionis Congregatio de Causis Sanctorum
agnovit per Decretum diei XXII mensis Septembris anno MCMXCIX. Felicem post
exitum Congressus Peculiaris Theologorum die V mensis Octobris anno MMIV, atque
positiva habita sententia Patrum Cardinalium et Episcoporum in Sessione
Ordinaria die VII sequentis mensis Decembris, Servus Dei Ioannes Paulus II,
Decessor Noster rec. mem., die XX mensis Decembris anno MMIV Decretum edi iussit
super virtutibus. Et Nosmet Ipsi Congregationi de Causis Sanctorum facultatem fecimus ut Decretum promulgaret super miro die XVII mensis Decembris anno MMVII atque decrevimus ut Beatificationis ritus die XXVIII mensis Septembris anno MMVIII Bialostokii, in Polonia,
perageretur.
Hodie igitur Bialostokii de mandato Nostro Venerabilis Frater Angelus Amato S.D.B., Archiepiscopus titulo Silensis atque Congregationis de Causis Sanctorum Praefectus, textum Litterarum Apostolicarum legit, quibus Nos
in Beatorum numerum adscribimus Venerabilem Servum Dei Michaėlem
Sopoćko:
Nos, vota Fratris Nostri Eduardi Ozorowski, Archiepiscopi Bialostocensis,
necnon plurimorum aliorum Fratrum in Episcopatu multorumque christifidelium explentes, de Congregationis de Causis Sanctorum consulto,
auctoritate Nostra Apostolica facultatem facimus ut Venerabilis Servus Dei Michaėl
Sopoćko, presbyter, qui vitam suam Misericordiae
Divinae nuntiandae exegit, specimen vivens sacerdotalis sanctitatis, Beati
nomine in posterum appelletur, eiusque festum die quinta decima Februarii, qua
videlicet in caelum natus est, in locis et modis iure statutis quotannis celebrari possit.
In nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti.
Quod autem decrevimus, volumus et nunc et in posterum tempus vim habere, contrariis rebus minime quibuslibet officientibus.
Datum Romae, apud Sanctum Petrum, sub anulo Piscatoris, die XXVIII mensis Septembris, anno MMVIII, Pontificatus Nostri quarto.
De mandato Summi Pontificis
THARCISIUS card. BERTONE
Secretarius Status
*A.A.S., vol. CI (2009), n. 9, pp. 768-770
|