Odpowiedź Ojca Świętego podczas spotkania ekumenicznego Patriarchat syryjskokatolicki, CHARFET – BEJRUT, 16 września 2012 r., Benedykt XVI

PODRÓŻ APOSTOLSKA
JEGO ŚWIĄTOBLIWOŚCI BENEDYKTA XVI
DO LIBANU

Odpowiedź Ojca Świętego podczas spotkania ekumenicznego

Patriarchat syryjskokatolicki, CHARFET – BEJRUT
(16 września 2012 r.)

Wasza Świątobliwość, Wielce Błogosławiony, czcigodni Patriarchowie, drodzy Bracia w biskupstwie, drodzy Przedstawiciele Kościołów i Wspólnot protestanckich, drodzy Bracia!

Z radością spotykam się z wami w tym klasztorze Notre Dame de la Délivrance (Matki Bożej od Wyzwolenia) w Charfet, głównej siedzibie syryjskiego Kościoła katolickiego w Libanie i na całym Bliskim Wschodzie. Dziękuję Wielce Błogosławionemu Ignacemu Józefowi III Younanowi, syryjskiemu patriarsze Antiochii, za jego serdeczne słowa powitania. Po bratersku pozdrawiam każdego z was, reprezentujących różnorodność Kościoła na Wschodzie, a zwłaszcza Wielce Błogosławionego Ignacego IV Hazima, greckoprawosławnego patriarchę Antiochii i całego Wschodu, Jego Świątobliwość Mara Ignacego I Zakkę Iwasa, syryjskoortodoksyjnego patriarchę Antiochii i całego Wschodu. Swoją obecnością uświetniacie to spotkanie. Dziękuję z całego serca za to, że jesteście wśród nas. Myślą obejmuję także koptyjski Kościół ortodoksyjny Egiptu i etiopski Kościół ortodoksyjny, które są w żałobie po stracie swych patriarchów. Zapewniam je o mej braterskiej bliskości i o modlitwie.

Niech mi będzie wolno oddać hołd świadectwu wiary, które składał syryjski Kościół Antiochii na przestrzeni swoich chwalebnych dziejów, świadectwu żarliwego umiłowania Chrystusa, dzięki któremu po dziś dzień zapisuje karty heroicznych zmagań aż po męczeństwo, aby wytrwać w wierze. Zachęcam go, aby był dla ludów tego regionu znakiem Bożego pokoju i światłem ożywiającym ich nadzieję. Tą zachętą obejmuję także wszystkie Kościoły i Wspólnoty kościelne obecne w tym regionie.

Drodzy bracia, dzisiejsze wieczorne spotkanie jest wymownym znakiem naszego głębokiego pragnienia, by odpowiedzieć na wezwanie Pana Jezusa: «Aby wszyscy stanowili jedno» (J 17, 21). W tych zmiennych i podatnych na przemoc czasach, w których żyje wasz region, coraz bardziej konieczne jest, by uczniowie Chrystusa dawali autentyczne świadectwo swej jedności, aby świat uwierzył w Jego orędzie miłości, pokoju i pojednania. Misją, którą otrzymali wszyscy chrześcijanie, a my w szczególności, jest przekazywanie światu tego orędzia, które ma nieocenioną wartość w obecnym kontekście Bliskiego Wschodu.

Pracujmy niestrudzenie, aby nasza miłość do Chrystusa prowadziła nas stopniowo ku pełnej jedności. Dlatego musimy przez modlitwę i wspólne zaangażowanie nieustannie zwracać się do naszego jedynego Pana i Zbawiciela. Jak bowiem napisałem w adhortacji apostolskiej Ecclesia in Medio Oriente, którą z radością wam wręczyłem, «Jezus jednoczy tych, którzy w Niego wierzą i którzy Go kochają, dając im Ducha swego Ojca oraz swoją Matkę Maryję» (n. 15).

Zawierzam Maryi Pannie każdego z was oraz członków waszych Kościołów i Wspólnot. Niech nam Ona wyprasza u swego Boskiego Syna, abyśmy zostali uwolnieni od wszelkiego zła i wszelkiej przemocy oraz by w tym regionie Bliskiego Wschodu nastał wreszcie czas pojednania i pokoju. Niech słowa Jezusa, które często cytuję podczas tej wizyty: سَلامي أُعطيكُم [«Pokój mój daję wam»] (J 14, 27), będą dla nas wszystkich wspólnym znakiem, jaki damy w imię Chrystusa ludom tego umiłowanego regionu, który gorąco pragnie spełnienia tej zapowiedzi! Dziękuję!