IN EXTREMIS*
Dilecte fili,
salutem et Apostolicam Benedictionem
In extremis Orientis
oris christianae sapientiae emicantissimum lumen, Manilanum magnum studiorum
domicilium, quod a S. Thoma Aquinate insigne nomen cepit, trecentesimum
quinquagesimum annum condet, ex quo feliciter constitutum est.
Ubi huiusmodi nuntium accepimus, inde hausimus gaudium, quod catholici
nominis inclita recensita decora parere solent; cuius suavis oblectamenti
interpretes, hasce tibi, dilecte fili, mittimus Litteras, quae, tanto terrarum
et Oceani traiecto spatio, ad cumulatiorem efficiendam laetitiam tuam, docentium
et discentium istius studiorum Universitatis et omnium,
qui festos coetus frequentabunt, paterna vota, laudes, gratulationes afferant.
Ista praeclara disciplinarum et artium sedes, quae originem a fel. ree.
Michaėle de Benavides O. P. Archiepiscopo trahit, Apostolicae Sedis gratia et
tutamine aucta, Hispanorum regum beneficiis et privilegiis provecta, per
saeculorum decursum opima meritorum floruit messe.
Rane singillatim recolere nunc temporis non uno nomine aequum et par est, ut
maiorum vestrorum in audendo constantia et praegrandis peractio operae
praesentibus aevo et post futuris iustum sint gratae mentis argumentum, atque in
his priscum fidei studium alant, spem erigant et, unitate spiritus animique
servata, in propositis honorabilis virtutis eosdem confirment.
Profecto magni vestri Athenaei praenitent tituli, ob quos praeconia ei
tribuantur eximia. In dissitis istis regionibus id multimodis Ecclesiae vitae et
incrementis provide et actuose consuluit ; orthodoxam fidem servavit
propalavitque ; magisterio, editis libris et ephemeridibus ad solvendas
quaestiones ad rem sacram, ad rem civilem, ad disciplinas, ad artes, ad mores
attinentes incubuit ; arcessita doctorum eius opera, synodis, conciliis,
Congressionibus omne genus ac praesertim Episcopalis Hierarchiae ministerio
affuit. Nec tacendi sunt sacris expeditionibus istinc profecti haud parvo
numero, pari virtute Evangelii praecones, in quibus interdum effuso sanguine
nobilis martyrii palma rubuit. Cum Philippinae Insulae, libertatem assecutae,
sui iuris effectae sunt, antiqua studiorum Universitas sapientia, quam docuit,
viris, quos e sinu suo ad publica munera suscipienda protulit, legibus et
institutis, quibus condendis adiumentum attulit, de patria egregie merita est,
amplius et clarius usque in posterum meritura ; nam concilio disposituque
superno universae Philippinae gentis ipsa alma mater est, generosa altrix, christianae humanitatis cultus praevalidum propugnaculum.
Decessores Nostri istam studiorum Universitatem amantibus verbis hortati
sunt, ut propositum sibi finem, praestantissimum quidem, fideliter et
constanter prosequeretur, et haud parcis laudibus exornaverunt. Nam praeter
alios Innocentius X res secundas ei apprecatur, « ut ex litterarum studiis
eatholica fides augeatur, divini Numinis cultus protendatur, veritas
agnoscatur et iustitia colatur » (1). Leo XIII eam in suam tutelam studiose recipit: «
Quod, quia doctrinae integritate praestantiaque doctorum floruit semper neque
exiguas peperit utilitates, non modo ab episcopis omnibus benevole haberi cupimus,
sed in tutelam Nostram Nostrorumque Successorum latro recipimus » (2). S. Pius X
nee minore existimatione eam afficit: « Manilense siquidem Institutum, per
varios casus fortunaeque vicissitudines, ea semper floruit doctrinae integritate atque elegantia, ut longe lateque vim diffuderit religioni reique
litterariae frugiferam ac salutarem » (3).
Horum vestigia insistentes, in praesentiarum declaramus Nos eam singulari
benevolentia prosegui. Qua moti et avemus et gaudemus ipsi felicia et salutaria
cupere. Semper firma et indemnis stet in ipsa sincerae fidei columna; Deipara
Virgo Maria, Patrona salutaris opifera, praesenti eam patrocinio sospitet; S.
Thomas Aquinas, a quo appellationis honorem suscepit, perfectae et intemeratae
doctrinae dux ei et magister antistet. Sit eadem lectorum ingeniorum generosa
palaestra; fioreant istic, una cum disciplinis et artibus, christianae in
exemplum excultae virtutis ornamenta; et subsequentes aetates non minuant, sed
perpetua inventa usque virentiores respectent lauros honoris, quos eidem
liberalia studia et utiles artes compararunt.
Haec ominati, tibi, dilecte fili, Pontificiae et Regiae Manilanae Studiorum
Universitatis Rectori, ceterisque moderatoribus, doctoribus, alumnis, iis qui
beneficiis ei favent, sacrorum Antistitibus, magistratibus, universisque qui
statis coetibus et celebritatibus intererunt, Apostolicam Benedictionem
peramanter impertimus; haec caelestis auxilii auspex et amoris Nostri pignus
acceptum vobis esto.
Datum Romae, apud Sanctum Petrum, die VI mensis Aprilis, anno MCMLXI,
Pontificatus Nostri tertio.
IOANNES PP. XXIII
*A.A.S., vol. LIII (1961), n. 6, pp. 303-305.
(1) Litt. Apost. «In supereminenti», die 20 Nov. 1645.
(2) Litt.
Apost. « Quae mari Sinico », die 17 Sept. 1902.
(3) Litt. Apost. « Manilensem Universitatem », die 10 Oct. 1911.