Cum supremi universae Ecclesiae rectoris Nobis sint impositae partes,
huiusmodi procurationi tuendae omni diligentia studemus summaque nitimur ope, ea
in primis proposita et consilia exsequentes, quae ad maiorem christiani populi
utilitatem conducant. Quoniamque fideles ritus Antiocheni Maronitarum frequentes
iam in Foederatis Americae Septemtrionalis Civitatibus exstant iisque propius
assistere oportet, visum est Nobis maxima cum utilitate posse iisdem provideri,
apostolico ibidem exarchatu constituto. De sententia ideo venerabilis Fratris
Nostri S. R. E. Cardinalis, qui est a publicis Ecclesiae negotiis, deque suprema
potestate Nostra novum exarchatum apostolicum in ea Ditione
condimus, fidelibus scilicet iuvandis ritus Antiocheni Maronitarum, qui
metropolitanae Sedi Detroitensi suffraganei instar erit, cuiusque sedes in urbe
vulgo Detroit ponetur, templum autem exarchale sacra aedes habebitur Deo dicata
in honorem Sancti Maronis, eadem in urbe exstans.
Exarchales praeterea Consultores deligantur, qui sacro Praesuli sive consilio
sive auxilio assint. Exarchalis mensa, quae dicitur, efficietur pecunia sponte a
fidelibus oblata, paroeciarum tributis, redditibus denique bonorum ad eundem
exarchatum pertinentium. Ad seminarium quod attinet, illud magis magisque
foveatur ac provehatur, quod conditum nuper est, maius videlicet. Extremum, sive
conditi exarchatus sive eius sacri Praesulis iura a Litteris Apostolicis
desumantur, quae a verbis incipiunt «Cleri sanctitati» ac de ritibus
orientalibus deque personis agunt, a canone scilicet 366 ad 387 usque; hoc tamen
cauto, quod potestas iurisdictionis Exarchi in fideles Maronitas exercenda erit
non exclusive sed cumulate cum potestate Ordinariorum locorum, qui tamen
secundaria ratione suo iure utantur. Ubi autem locorum curia seu paroecia pro
fidelibus Maronitis desit, Latini ritus curio illorum curam gerat, donec curio
proprii ipsorum ritus aut sacerdos pro ipsis designetur.
Hanc vero Constitutionem nunc et in posterum efficacem esse et fore volumus;
ita quidem ut quae per eam decreta sunt ab iis quorum res est religiose
serventur, atque igitur vim suam obtineant. Cuius Constitutionis efficacitati
nulla, cuiusvis generis, contraria praescripta officere poterunt, cum per eam
iisdem derogemus omnibus. Nemini praeterea haec voluntatis Nostrae documenta vel
scindere vel corrumpere liceat; quin immo huius Constitutionis exemplis et
locis, sive typis impressis sive manu exaratis, quae sigillum viri praeferant in
ecclesiastica dignitate constituti simulque ab aliquo publico tabellione sint
subscripta, eadem omnino habenda erit fides, quae huic haberetur, si
ostenderetur.
Datum Romae, apud S. Petrum, die decimo mensis Ianuarii, anno Domini
millesimo nongentesimo sexagesimo sexto, Pontificatus Nostri tertio.
|
Pro S. R. E. Cancellario
HAMLETUS I. Card. CICOGNANI
a publicis Ecclesiae negotiis
|
GUSTAVUS Card. TESTA
S. Congr. pro Ecclesia Orient. Pro-Praefectus |
Franciscus Tinello
Apostolicam Cancellariam Regens
Ioannes Calleri, Protonot. Apost.
Eugenius Sevi,
Protonot. Apost.
*A.A.S., vol. LIX (1967), n. 8, pp. 529-530
© Copyright 1966
- Libreria Editrice Vaticana