Angelus, 2 giugno 1991

VIAGGIO APOSTOLICO IN POLONIA

GIOVANNI PAOLO II

ANGELUS DOMINI

Chiesa del Sacro Cuore (Rzeszów)
Domenica, 2 giugno 1991

1. Uroczysta liturgia eucharystyczna przybliżyła się do zakończenia. O tej południowej godzinie połączmy końcowe błogosławieństwo liturgiczne z modlitwą “Anioł Pański”.

Każdego dnia, a dziś w sposób szczególny “Anioł Pański” wprowadza nas w tajemnicę Wcielenia Słowa Przedwiecznego.

“Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według twego słowa!” (Luc. 1, 38). -mówi Dziewica z Nazaretu do Boskiego Zwiastuna. Rozpamiętywując tę maryjną odpowiedź, w której wyraziło się światło i moc Ducha Świętego, pochylamy się z najgłębszą czcią wobec tajemnicy: “Słowo stało się ciałem i mieszkało między nami” (Io. 1, 14).

Na iluż to miejscach waszej ziemi, w ilu sanktuariach maryjnych trwa ta zbawcza chwila zwiastowania. Ile warg powtarza słowa Dziewicy-Bogarodzicy. “Witaj Jezu, Synu Maryi, Tyś jest Bóg prawdziwy w świętej Hostyi” - w tej Eucharystii, którą tu sprawowaliśmy.

2. Witaj, Jezu! Witaj, Serce Boże Syna Człowieczego. Tobie poświęcony jest ten Dom Boży w mieście Rzeszowie, przed którym dokonała się dzisiaj beatyfikacja syna waszej ziemi, kapłana i biskupa waszego Kościoła - Józefa Sebastiana Pelczara.

Niech będzie poświęcony ten Dom Boży związany z Boskim Sercem, tak jak był z Nim związany błogosławiony Józef Sebastian.

Chrystus przemawiał do niego, tak jak i do nas przemawia: “uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem” (Matth. 11, 29).

Ileż razy ten kapłan, a potem biskup przemyski powtarzał: “uczyń serce moje według Serca Twego” - a prośba ta uzewnętrzniała tajemnicę postępu w świętości, której Serce Chrystusa jest źródłem: “źródło życia i świętości”.

Bądź pozdrowiona, Matko Syna Bożego! Bądź pozdrowiona, Matko Serca Jezusowego! Przybliżaj nas wszystkich do Twego Syna, do tego Serca, które jest “przebłaganiem za grzechy nasze” ("Litaniae S. Cordis Iesu": 1 Io. 2, 2; Rom. 3, 25).

3. Kiedy rozpoczynałem moją posługę na rzymskiej Stolicy św. Piotra, prosiłem serdecznie moich rodaków, aby się ze mną łączyli w modlitwie na “Anioł Pański”. Wszystkim, którzy to czynili i czynią, z całego serca dziękuję: “Bóg zapłać!”.

I teraz znowu zapraszam wszystkich tutaj zgromadzonych, wszystkich, którzy tu przybyli z różnych stron, także i spoza waszej diecezji, spoza Wisły, spoza Sanu, spoza gór: naszych braci i siostry z archidiecezji lwowskiej oraz z diecezji Kamieniec Podolski, z diecezji Żytomierz, którzy tu licznie przybyli ze swoimi biskupami, także braci i siostry Słowaków, obecnych tu z biskupem Prešova. Zapraszam wszystkich, którzy są z nami zjednoczeni duchowo, proszę, abyśmy poprzez tę wspólną modlitwę włożyli szczególną koronę na skronie Bogurodzicy, Matki Słowa Wcielonego, Matki Kościoła, Matki naszej!