Drodzy Bracia i Siostry, dobrego roku!

Wraz z powtarzającym się rytmem miesięcy, Pan zachęca nas do odnowienia naszego czasu, inaugurując w końcu epokę pokoju i przyjaźni między wszystkimi narodami. Bez tego pragnienia dobra nie miałoby sensu przewracanie stron kalendarza i wypełnianie naszych terminarzy.

Dobiegający końca Jubileusz nauczył nas, jak pielęgnować nadzieję nowego świata: poprzez nawrócenie serca ku Bogu, tak aby przekształcić krzywdy w przebaczenie, ból w pocieszenie, postanowienia dotyczące cnót w dobre uczynki. Właśnie w ten sposób Bóg sam zamieszkuje historię i ratuje ją przed zapomnieniem, dając światu Odkupiciela: Jezusa. On jest Jednorodzonym Synem, który staje się naszym bratem, oświeca sumienia ludzi dobrej woli, abyśmy mogli budować przyszłość jako dom gościnny dla każdego mężczyzny i każdej kobiety, którzy przychodzą na świat.

W tym kontekście, święta Bożego Narodzenia kierują dziś naszą uwagę na Maryję, która jako pierwsza poczuła bicie serca Chrystusa. W ciszy jej dziewiczego łona Słowo życia objawia się jako puls łaski.

Od zawsze Bóg, dobry Stwórca, zna serce Maryi i nasze serca. Stając się człowiekiem, objawia nam swoje serce: dlatego serce Jezusa bije dla każdego mężczyzny i każdej kobiety. Dla tych, którzy są gotowi Go przyjąć, jak pasterze, i dla tych, którzy Go nie chcą, jak Herod. Jego serce nie jest obojętne wobec tych, którzy nie mają serca dla bliźniego: ono bije dla sprawiedliwych, aby wytrwali w swoim oddaniu, i dla niesprawiedliwych, aby zmienili swoje życie i znaleźli pokój.

Zbawiciel przychodzi na świat, rodząc się z niewiasty: zatrzymajmy się, aby adorować to wydarzenie, które jaśnieje w Najświętszej Maryi Pannie i odbija się w każdym nienarodzonym dziecku, objawiając Boży obraz wyryty w naszym ciele.

W tym dniu wszyscy razem módlmy się o pokój: przede wszystkim między narodami dotkniętymi konfliktami i nędzą, ale także w naszych domach, w rodzinach zranionych przemocą i bólem. Pewni, że Chrystus – nasza nadzieja – jest słońcem sprawiedliwości, które nigdy nie gaśnie, z ufnością prosimy o wstawiennictwo Maryi, Matki Boga i Matki Kościoła.

____________________________

Po modlitwie Anioł Pański:

Drodzy Bracia i Siostry!

Serdecznie pozdrawiam was wszystkich, zgromadzonych na Placu Świętego Piotra w tym pierwszym dniu nowego roku. Najserdeczniejsze życzenia pokoju i wszelkiego dobra! Z głęboką wdzięcznością odwzajemniam te życzenia Prezydentowi Republiki Włoskiej, Panu Sergiowi Mattarelli.

Od 1 stycznia 1968 r., z woli św. Papieża Pawła VI, dziś obchodzi się Światowy Dzień Pokoju. W moim Orędziu chciałem powtórzyć to życzenie, które Pan Bóg podpowiedział mi, powołując mnie do tej posługi: „Pokój z wami wszystkimi!”. Pokój nieuzbrojony i rozbrajający, który pochodzi od Boga, dar Jego bezwarunkowej miłości, powierzony naszej odpowiedzialności.

Najdrożsi, z łaską Chrystusa rozpocznijmy od dziś budowanie roku pokoju, rozbrajając nasze serca i powstrzymując się od wszelkiej przemocy.

Wyrażam moje uznanie dla niezliczonych inicjatyw podejmowanych z tej okazji na całym świecie. W szczególności, wspominam Marsz Narodowy, który odbył się wczoraj wieczorem w Katanii, i pozdrawiam uczestników dzisiejszego marszu, zorganizowanego przez Wspólnotę Sant’Egidio.

Pozdrawiam również grupę uczniów i nauczycieli z Richland w stanie New Jersey oraz wszystkich obecnych Rzymian i pielgrzymów.

Na początku tego roku, w którym przypada 800. rocznica śmierci św. Franciszka, pragnę przekazać wszystkim jego błogosławieństwo, zaczerpnięte z Pisma Świętego: „Niech ci Pan błogosławi i niech cię strzeże; niech ci ukaże oblicze swoje i zmiłuje się nad tobą. Niech zwróci oblicze swoje ku tobie i niech cię obdarzy pokojem” [1].

Niech Święta Boża Rodzicielka prowadzi nas ścieżkami nowego roku. Najlepsze życzenia dla wszystkich!

[1] Błogosławieństwo dla brata Leona, w: Źródła Franciszkańskie, Kraków 2005, s. 341.