Drodzy Bracia i Siostry, dobrej niedzieli!

W centrum nauczania Jezusa znajduje się tajemnica Królestwa Bożego, które dzisiejsza Ewangelia porównuje do perły i skarbu (por. Mt 13, 44-52). Przypowieści pozwalają zrozumieć zdumienie człowieka, który znajduje coś, czego nie śmiał nawet oczekiwać, tak że sprzedanie albo pozostawienie wszystkiego nie jawi się już jako wyrzeczenie, lecz jako zysk. Istotnie, już od pierwszych kart Ewangeliści opisują wezwanie Jezusa do pójścia za Nim jako nieodparte: wolne, oczywiście, lecz naglące i zdolne wzbudzić odpowiedź szybką, zrodzoną z pragnienia. To pierwszy ważny aspekt sposobu, w jaki Bóg jest blisko i pozwala się odnaleźć: spotkanie z Jego Królestwem jest zwrotem, który nie zawęża życia, lecz je poszerza. Jeśli coś ma się teraz zmienić, to po to, by możliwości było więcej, a nie mniej.

Jest też drugi aspekt, któremu Jezus zdaje się nadawać wielkie znaczenie: skarb ukryty w roli znajduje prawdopodobnie rolnik; perłę natomiast rozpoznaje jako bardzo cenną kupiec, być może człowiek podróżujący. Dalej następują dwie inne przypowieści, których bohaterami są rybacy oraz uczony w Piśmie, znający sprawy dawne i nowe. Są wreszcie inne przypowieści, w których Królestwo pozwala się dostrzec w kobiecie, która zaczynia mąkę, w innej kobiecie, porządkującej dom, w królu planującym wojnę, w człowieku zamierzającym zbudować wieżę, w zarządcach zajmujących się wypłatami albo inwestycjami czy w pasterzach i rolnikach. Krótko mówiąc, Królestwo Boże objawia swoje bezcenne piękno na różnych drogach, ale wszystkich – mężczyzn i kobiety, młodych i starszych, biednych i bogatych – wzywa do głębokiej odnowy. Wszyscy mogą je zrozumieć i czują się przez nie pociągnięci.

Także dzisiaj Kościół jest komunią osób różniących się pochodzeniem, kulturą, kompetencjami i stopniem odpowiedzialności, lecz wszystkie one są wezwane, by odkryć, że w Jezusie Chrystusie stanowią „jedno”: to On jest ukrytym skarbem, drogocenną perłą, siecią, która gromadzi rozproszonych. Od początku bowiem Jezus powoływał i gromadził wokół siebie osoby, które w przeciwnym razie nigdy by się ze sobą nie spotkały. Właśnie w ten sposób ukazał, że Bóg nie ma względu na osoby, a Jego wybór jest szczególnym umiłowaniem – zwłaszcza tych, którzy są mali i odrzuceni.

Bracia i siostry, nie pozostaje nam nic innego, jak prosić o dar – ten sam, o który modlił się młody król Salomon (por. 1 Krl 3, 5.7-12). Jest to dar rozpoznania drogocennej perły, dar dostrzeżenia skarbu, dla którego warto sprzedać wszystko. Podczas gdy przemysł konsumpcji urabia nasz smak, budząc wciąż nowe potrzeby, aby potem sprzedawać nam rozwiązania, które nie nasycają, a niekiedy zatruwają serce, musimy nauczyć się dostrzegać to, co naprawdę się liczy: skarb relacji z Bogiem, która otwiera nas na radość i pomaga nam jak najlepiej przeżywać nasze wzajemne relacje.

Niech wstawiennictwo Maryi, Stolicy Mądrości, kieruje ku Jezusowi nasze pragnienie życia, aby mogło się ono w pełni urzeczywistnić.

____________________________

Po modlitwie Anioł Pański:

Drodzy Bracia i Siostry!

Wczoraj w Libanie został beatyfikowany Eliasz Hoayek, maronicki Patriarcha Antiochii od 1899 do 1931 r. oraz założyciel Zgromadzenia Sióstr Maronitek Świętej Rodziny. Przez ponad trzydzieści lat z wielkim oddaniem i duszpasterską wrażliwością kierował Kościołem Maronickim. Jako człowiek dialogu i nadziei był świetlanym autorytetem w życiu kościelnym, społecznym i politycznym, dlatego nazwano go „Ojcem Wielkiego Libanu”. Niech modlitwa i wstawiennictwo nowego Błogosławionego zawsze towarzyszą wiernym maronickim na całym świecie i wypraszają dar pokoju dla całego narodu libańskiego, tak bardzo mi drogiego.

Z niepokojem śledzę przedłużającą się i narastającą przemoc w Ziemi Świętej, której ofiarą w ostatnim czasie padło także wielu cywilów na Zachodnim Brzegu Jordanu i w Gazie. Kieruję usilny apel o powrót do negocjacji nad sprawiedliwym rozwiązaniem politycznym, opartym na równej godności i równych prawach każdej osoby ludzkiej, a także o odstąpienie od nowych działań zbrojnych i jednostronnych decyzji, zwłaszcza takich, które naruszają obowiązek poszanowania miejsc świętych każdej religii oraz ich status quo.

Ponawiam również mój apel w związku z sytuacją na całym Bliskim Wschodzie, gdzie nasilenie działań zbrojnych ponownie przyniosło przemoc i zniszczenie, poważnie zagrażając życiu wielu cywilów oraz pogłębiając niedobory wody pitnej i energii elektrycznej. Z głębi serca wzywam wszystkie zaangażowane strony do wstrzymania ataków i pilnego ponownego otwarcia przestrzeni dla dialogu i działań dyplomatycznych, by jak najszybciej osiągnąć pokój, tak bardzo upragniony w całym regionie.

Módlmy się nadal za wszystkie narody świata, które cierpią z powodu wojny. Niech Pan poruszy serca i oświeci umysły tych, na których spoczywa odpowiedzialność, aby rychło mogło dojść do pojednania i pokoju.

W obliczu niszczycielskich pożarów, które w ostatnich dniach dotknęły różne regiony Francji i Hiszpanii, wyrażam moją bliskość i zachęcam wszystkich do modlitwy za poszkodowanych oraz w intencji ratowników niosących im pomoc.

Dziś obchodzimy VI Światowy Dzień Dziadków i Osób Starszych, którego hasłem są słowa proroka Izajasza: „Ja nie zapomnę o tobie” (Iz 49, 15). Wspólnie dziękujmy Panu za dar, jakim osoby starsze są dla Kościoła i społeczeństwa, oraz dołóżmy starań, aby szanować je i doceniać ich cenną rolę, a także zawsze otaczać je należną troską i zapewniać im odpowiednią opiekę.

Serdecznie pozdrawiam was wszystkich, tutaj obecnych – zarówno mieszkańców, jak i przybyłych z różnych części Włoch i świata!

Szczególnie witam pielgrzymów należących do Opera della Chiesa [Dzieła Kościoła] oraz towarzyszących im biskupów; witam i pozdrawiam dzieci z „Domu Miłosierdzia” z Czortkowa na Ukrainie, goszczące w Parafii św. Michała Archanioła w Nocera Superiore; nastolatków z Parafii w Manerbio; uczestników Międzynarodowego Spotkania Młodzieży, zorganizowanego z okazji dwusetnej rocznicy śmierci św. Joanny Antydy Thouret; młodych pielgrzymów z ruchu studentów katolickich Onze-Lieve-Vrouw Ster-Der-Zee [Najświętsza Maryja Panna, Gwiazda Morza] z Maldegem w Belgii, a także kadetów Szkoły Karabinierów w Velletri, którym towarzyszą kapelan i ich oficerowie.

Pozdrawiam członków Catholic Men Association of Cameroon [Katolickiego Stowarzyszenia Mężczyzn Kamerunu].

Szczególne pozdrowienie kieruję do uczestników Święta Brzoskwiń w Castel Gandolfo, którzy przybyli, przynosząc do pobłogosławienia swoje owoce.

Dziś wieczorem w Rzymie, na Tybrze, odbędzie się procesja Matki Bożej „Fiumaroli” [wł. „Rzecznej”]. Niech Maryja, Matka Jezusa, wyprosi uczestnikom tej pięknej tradycji i nam wszystkim łaskę, abyśmy każdego dnia żyli zgodnie z nauką Ewangelii!

I wszystkim wam z serca życzę dobrej niedzieli!