Drodzy Bracia i Siostry, dobrej niedzieli!

W odczytywanej dzisiaj Ewangelii Jezus opowiada o uczcie weselnej przygotowanej przez króla dla swojego syna (por. Mt 22, 1-14).

Ślub syna to wyjątkowe wydarzenie dla każdej rodziny, a ten szczęśliwy ojciec pragnie podzielić się swoją radością ze wszystkimi. Urządza ucztę i zaprasza wiele osób. Św. Tomasz z Akwinu mówi w tym kontekście, że dobro z natury dąży do rozprzestrzeniania się: „Bonum dicitur diffusivum sui” (Summa theologiae, I, q. 5 a. 4, ad 2); również obraz z naszej opowieści, w konkretnym kontekście życia codziennego, mówi nam o tej rzeczywistości. Kiedy wydarza się coś dobrego, zapala się światło, które skłania do dzielenia się swoim szczęściem z innymi.

W obliczu tak pięknej propozycji zaproszeni goście, zamiast przyłączyć się do świętowania, wycofują się i wolą nadal zajmować się swoimi sprawami. Co więcej, niektórzy, zirytowani, obrażają, a nawet zabijają posłańców króla. Niestety, i tak się zdarza: nie zawsze dobro, które oferujemy, jest rozumiane, dostrzegane i doceniane; wręcz przeciwnie, czasami jest ono źle interpretowane i odrzucane. Nie powinno nas to jednak zniechęcać. W obliczu odmowy król nie odwołuje wesela ani nie rezygnuje z uroczystości, a wręcz przeciwnie – rozszerza swoje zaproszenie na jeszcze większą liczbę osób, wysyła swoje sługi i poleca im przywoływanie przechodniów, aby radość nowożeńców stała się darem dla wszystkich.

W tym momencie zadajmy sobie pytanie: kogo reprezentują bohaterowie tej historii? Św. Hieronim utożsamia króla z Ojcem Niebieskim, pana młodego z Jezusem, a pannę młodą z Kościołem (por. Commentariorum in Matheum libri IV, III, 22) [1]. Wśród bohaterów tej opowieści jesteśmy zatem także my – wybrani przez Pana, aby dzielić z Nim nasze życie i być wraz z Nim niosącymi życie. Przyjęcie weselne to nasze święto, a sala bankietowa to nasze kościoły, nasze domy, miejsca, w których żyjemy, i gdzie każdego dnia Syn Króla – Jezus Chrystus, powraca, by wyrażać nam swoją miłość i oczekuje na nasze „tak”. To właśnie tam spotykamy Go, przyodziani – podobnie jak oblubienica – w białą szatę chrzcielną i ozdobieni klejnotami dobrych uczynków, które przybliżają nas do Boga i do siebie nawzajem.

Radość, którą głosimy, nie jest zatem sztuczna, lecz głęboka, konkretna, rzeczywista, piękna jak oblicza ludzi, których spotykamy, prawdziwa jak praca, uśmiechy, łzy, uściski dłoni i gesty dobroci, które wypełniają nasze dni. Jest to dar Boży dla zbawienia świata.

Prośmy zatem Maryję, Matkę Pana, aby pomagała nam wzrastać w tej radości i głosić ją zawsze i wszędzie, nawet tam, gdzie nie jest rozumiana, z wielkodusznością, odwagą i wiarą.

____________________________

Po modlitwie Anioł Pański:

Drodzy Bracia i Siostry!

Wczoraj w Mantui została beatyfikowana s. Maria Ignacja Isacchi, założycielka Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Najświętszego Serca Jezusa [z Asoli]. Od końca XIX w. i w pierwszych dziesięcioleciach XX w. z odważną miłością poświęcała się pomocy potrzebującym i znajdującym się w trudnej sytuacji. Niech jej przykład ożywia w nas wszystkich pragnienie bycia w świecie świadkami ewangelicznej miłości do wszystkich.

Wojna w umęczonej Ukrainie nadal powoduje cierpienia nawet daleko poza jej granicami, zwłaszcza w krajach najbiedniejszych, gdzie wiele osób jest uzależnionych od importu zbóż. Kieruję gorący apel do stron konfliktu, aby umożliwiły bezpieczny transport zbóż przez Morze Czarne. Chleb powszedni milionów ludzi nie może być zakładnikiem wojny.

Dzisiaj we Włoszech obchodzimy Dzień Ofiar Wypadków przy Pracy. Pozdrawiam Krajowe Stowarzyszenie Osób Poszkodowanych i Inwalidów Pracy oraz zachęcam do podejmowania wysiłków na rzecz zapobiegania wypadkom.

Serdecznie witam was wszystkich, Rzymian i pielgrzymów!

Pozdrawiam członków Hermandad del Señor de los Milagros [Bractwa Pana Cudów] w Rzymie oraz wszystkich, którzy uczestniczyli w procesji z otaczaną czcią Ikoną Ukrzyżowanego. Dziękuję za wasze modlitwy w intencji mojej Wizyty Duszpasterskiej w Peru.

Z radością witam wiernych z greckokatolickiej Eparchii w Mukaczewie na Ukrainie, którym towarzyszy ich biskup; Asociación de fieles Hakuna [Stowarzyszenie Wiernych „Hakuna”]; Antiguas Alumnas Jesús Maria España [Byłe Uczennice Jesús-María z Hiszpanii]; chór i szkołę chóralną Katedry w Haarlemie w Niderlandach oraz wiernych przybyłych z Wiednia.

Pozdrawiam młodzież z Wikariatu Chiaravalle w Diecezji Senigallia; członków prowincjonalnego oddziału AIDO [2] z Belluno; grupę „ Ars Enotria” z Cosenzy; oraz kobiecą drużynę piłkarską szpitala w Bielli.

Najdrożsi, niedawno, podczas kilku badań kontrolnych, lekarze wykryli u mnie dobrze odgraniczony guzek w płucu. Został on zdiagnozowany w bardzo wczesnym stadium i jest dobrze zlokalizowany. Lekarze uważają, że wskazane jest przeprowadzenie zabiegu, dlatego, kierując się ich zaleceniami, zdecydowałem poddać się operacji w celu jego usunięcia. Zabieg jest już zaplanowany na najbliższe dni. Dziękuję wam za wasze duchowe wsparcie i powierzam się waszej modlitwie.

Dziękuję i dobrej niedzieli!

_______________________

[1] HIERONIM ZE STRYDONU, Komentarz do Ewangelii według św. Mateusza, cz. III, tłum. J. Korczak, Kraków 2008, s. 153.

[2] Associazione Italiana per la Donazione di Organi, Tessuti e Cellule [Włoskie Stowarzyszenie na rzecz Dawstwa Narządów, Tkanek i Komórek].