Drodzy Bracia i Siostry!

Ewangelia, której wysłuchaliśmy, ukazuje nam prawdziwe chrześcijańskie znaczenie tych dwóch słów. Brat i siostra to określenia relacji, które często powtarzamy w liturgii jako pozdrowienie, jako znak bliskości i sympatii. Jezus, jedyny Syn Boży, wyjaśnia ich znaczenie w odniesieniu do siebie i swojego Ojca, objawiając więź silniejszą niż więzy krwi, ponieważ obejmuje ona nas wszystkich, jednocząc każdego mężczyznę i każdą kobietę. Wszyscy bowiem jesteśmy prawdziwie braćmi i siostrami Jezusa, kiedy wypełniamy wolę Bożą, to znaczy kiedy żyjemy, kochając się nawzajem, tak jak Bóg nas umiłował.

Każda relacja, którą Bóg przeżywa w sobie i dla nas, staje się w ten sposób darem: kiedy Jego jedyny Syn staje się naszym bratem, Jego Ojciec staje się naszym Ojcem, a Duch Święty, który jednoczy Ojca i Syna, przychodzi zamieszkać w naszych sercach. Miłość Boga jest tak wielka, że Jezus nie zatrzymuje dla siebie nawet swojej Matki, oddając Maryję jako naszą Matkę w godzinie krzyża (por. J 19, 27). Tylko ten, kto żyje tak pełnym oddaniem, może powiedzieć: „Każdy, kto pełni wolę mojego Ojca, który jest w niebie, jest dla mnie bratem, siostrą i matką” ( Mt 12, 50). W szczególności słowa te pozwalają nam zrozumieć, że Maryja staje się Matką Jezusa, ponieważ z miłością słucha słowa Bożego, przyjmuje je w swoim sercu i wiernie nim żyje. Dlatego komentując wspomniany fragment Ewangelii, św. Augustyn napisał, że Ona „była szczęśliwsza jako pilna uczennica Chrystusa niż jako Jego Matka” [1]. Rzeczywiście, „błogosławiona jest Dziewica Maryja, która słuchała i strzegła słowa Bożego” ( Sermo 72/A, 7) [2]. Sens życia Maryi tkwi w wierności Słowu otrzymanemu od Boga: Słowu życia, które przyjęła, nosiła w łonie i podarowała światu.

Najdrożsi, niedawno obchodziliśmy 75. rocznicę ogłoszenia Panny wiernej, Virgo fidelis, patronką Korpusu Karabinierów. Właśnie w Castel Gandolfo, w 1949 r., mój Czcigodny Poprzednik, Papież Pius XII, przyjął tę piękną propozycję Dowództwa Generalnego Korpusu. Po tragedii wojny, w okresie odbudowy moralnej i materialnej, wierność Maryi wobec Boga stawała się wzorem wierności każdego karabiniera wobec ojczyzny i narodu włoskiego. Cnota ta wyraża oddanie, czystość, wytrwałość w dążeniu do dobra wspólnego, których karabinierzy chronią, zapewniając bezpieczeństwo publiczne i broniąc praw wszystkich, zwłaszcza tych, którzy znajdują się w niebezpiecznych sytuacjach.

Wyrażam zatem głęboką wdzięczność za szlachetną i wymagającą służbę, jaką Korpus pełni dla Włoch i ich obywateli, a także dla Stolicy Apostolskiej oraz wiernych odwiedzających Rzym: mam tu na myśli zwłaszcza licznych pielgrzymów w obecnym Roku Jubileuszowym.

Cześć dla Panny wiernej odzwierciedla również motto karabinierów: Nei secoli fedele [„Wierny przez wieki”], wyrażające poczucie obowiązku i wyrzeczenie każdego członka tej formacji, aż do poświęcenia siebie. Dziękuję zatem obecnym tu władzom cywilnym i wojskowym za to, co robicie, wypełniając wasze obowiązki; w obliczu nieprawości, które naruszają porządek społeczny, nie ulegajcie pokusie myślenia, że zło może zwyciężyć. Szczególnie w obecnych czasach wojen i przemocy pozostańcie wierni waszej przysiędze: jako słudzy państwa odpowiadajcie na przestępstwa siłą prawa i uczciwości. W ten sposób Korpus Karabinierów [Arma dei Carabinieri], Benemerita [Dobrze Załużony], zawsze będzie zasługiwał na uznanie narodu włoskiego.

Podczas tej Eucharystii, gdy sprawujemy Mękę, Śmierć i Zmartwychwstanie Pana, jest rzeczą słuszną i należną wspomnieć karabinierów, którzy oddali życie, wypełniając swój obowiązek: jako przykład podaję Czcigodnego Sługę Bożego Salvo D’Acquisto, odznaczonego złotym medalem za męstwo wojskowe, którego proces beatyfikacyjny jest w toku. Niech Virgo fidelis towarzyszy wam w każdej misji, czuwając z miłością nad każdym z was, nad waszymi rodzinami i waszą pracą.

___________________________________________________

[1] „Karmię was tym, czym sam żyję”. Ojcowie Kościoła komentują Ewangelie niedzielne roku B, oprac. M. Starowieyski, Warszawa 1984, s. 174.

[2] Tamże.