Cieszę się, że po raz pierwszy mogę zwrócić się do was – pasterzy Kościoła we Francji, a poprzez was – do wszystkich waszych wiernych, w tym miesiącu, w maju 2025 r., gdy wspomina się 100. rocznicę kanonizacji trojga świętych, których wasz kraj – dzięki łasce Bożej – podarował Kościołowi powszechnemu: św. Jana Eudesa (1601-1680), św. Jana Marii Vianneya (1786-1859) i św. Teresy od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza (1873-1897). Wznosząc ich do chwały ołtarzy, mój Poprzednik Pius XI pragnął przedstawić ich Ludowi Bożemu jako mistrzów, których należy słuchać, jako wzory do naśladowania oraz jako potężnych orędowników, do których należy się modlić i których trzeba przyzywać. Rozmiar wyzwań, jakie sto lat później stają przed Kościołem we Francji, oraz coraz bardziej aktualna przydatność tych trzech postaci świętości w podejmowaniu tych wyzwań, skłaniają mnie, aby zachęcić was do nadania tej rocznicy szczególnego znaczenia.

W tym krótkim przesłaniu zatrzymam się tylko na jednej cesze duchowej, wspólnej Janowi Eudesowi, Janowi Marii Vianneyowi i Teresie, którą w sposób bardzo wymowny i pociągający ukazują współczesnym mężczyznom i kobietom: kochali Jezusa bez zastrzeżeń – w sposób prosty, mocny i autentyczny; doświadczyli Jego dobroci i czułości w szczególnej codziennej bliskości i dawali temu świadectwo w godnym podziwu zapale misyjnym.

Śp. Papież Franciszek pozostawił nam, niczym testament, piękną Encyklikę o Najświętszym Sercu Jezusowym, w której stwierdza: „Z rany boku Chrystusa nadal płynie to źródło, które nigdy się nie wyczerpuje, nie przemija, zawsze ofiarowuje się na nowo temu, kto chce kochać. Tylko Jego miłość sprawi, że nowa ludzkość będzie możliwa” (Dilexit nos, 219). Nie mogłoby być piękniejszego i prostszego programu ewangelizacji i misji dla waszego kraju: sprawić, aby każdy odkrył miłość czułości i umiłowania, jaką Jezus żywi do każdego, do tego stopnia, że przemienia jego życie.

A zatem troje naszych Świętych jest prawdziwie mistrzami; zachęcam was, abyście nieustannie pomagali Ludowi Bożemu poznawać ich życie i nauczanie oraz je doceniać. Czyż św. Jan Eudes nie był pierwszym, który sprawował kult liturgiczny Serc Jezusa i Maryi? Czyż św. Jan Maria Vianney nie był proboszczem z pasją oddanym posługiwaniu, który powtarzał: „Kapłaństwo to miłość Serca Jezusowego”? I wreszcie, czyż święta Teresa od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza nie jest wielkim Doktorem w scientia amoris [nauce miłości] – [Doktorem Kościoła,] którego potrzebuje nasz świat: ona, która w każdej chwili swojego życia „oddychała” imieniem Jezusa z naturalnością i świeżością oraz nauczyła najmłodszych „całkiem łatwej” drogi, aby do Niego dotrzeć?

Obchody stulecia kanonizacji tych trojga Świętych są przede wszystkim zaproszeniem do składania dziękczynienia Panu za cuda, których dokonał na tej francuskiej ziemi podczas długich wieków ewangelizacji i życia chrześcijańskiego. Święci nie pojawiają się spontanicznie, lecz dzięki łasce rodzą się w łonie żywych wspólnotach chrześcijańskich, które potrafiły przekazać im wiarę, rozbudzić w ich sercach miłość do Jezusa i pragnienie pójścia za Nim. To chrześcijańskie dziedzictwo wciąż należy do was, wciąż głęboko przenika waszą kulturę i pozostaje żywe w wielu sercach.

Dlatego wyrażam pragnienie, aby obchody te nie były jedynie nostalgicznym przywoływaniem przeszłości, która mogłaby wydawać się już miniona, lecz by rozbudziły nadzieję i wzbudziły nowy zapał misyjny. Bóg może – z pomocą świętych, których wam dał i których czcicie – odnowić cuda, których dokonał w przeszłości. Czyż święta Teresa nie jest patronką misji na ziemiach, które ją zrodziły? Czyż św. Jan Maria Vianney i św. Jan Eudes nie potrafią przemówić do sumienia wielu młodych ludzi o dobroci, wielkości i owocności kapłaństwa, budząc w nich entuzjastyczne pragnienie i dodając im odwagę, by hojnie odpowiedzieć na powołanie – właśnie wtedy, gdy w waszych diecezjach boleśnie daje się odczuć brak powołań, a kapłani są coraz bardziej wystawiani na ciężką próbę? Korzystam z okazji, aby z głębi serca podziękować wszystkim kapłanom Francji za ich odważne i wytrwałe zaangażowanie, i pragnę wyrazić im moją ojcowską bliskość.

Drodzy bracia biskupi, przyzywam wstawiennictwa św. Jana Eudesa, św. Jana Marii Vianneya oraz św. Teresy od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza dla waszego kraju i dla Ludu Bożego, który odważnie pielgrzymuje w obliczu przeciwnych, a czasem wrogich wiatrów obojętności, materializmu i indywidualizmu. Niech dodadzą otuchy temu Ludowi, w pewności, że Chrystus prawdziwie zmartwychwstał – On, Zbawiciel świata.

Błagając o matczyną opiekę dla Francji jej potężnej Patronki – Matki Bożej Wniebowziętej, udzielam każdemu z was i wszystkim osobom powierzonym waszej trosce duszpasterskiej Błogosławieństwa Apostolskiego.

Z Watykanu, 28 maja 2025 r.

LEON PP. XIV