Drogie Dzieci, drodzy Przyjaciele!

Bardzo się cieszę, że mogę przekroczyć próg tego sierocińca, który stał się waszym domem. W tym miejscu to przede wszystkim wasz Ojciec Niebieski przyjmuje was z miłością jako swoje dzieci. Pragnie On okazać wam swoją czułość i przytulić was do swego serca, a ja również pragnę to uczynić w Jego Imię. Tworzycie prawdziwą rodzinę i spotykacie tu braci i siostry, którzy dzielą z wami bolesną historię. A w tej rodzinie waszym starszym Bratem jest Jezus! Ta wspólnota zgromadzona wokół Niego dodaje wam sił, pomaga wam wspólnie nieść ciężary życia i pozwala doświadczać prawdziwej radości.

W świecie często naznaczonym obojętnością i egoizmem ten dom przypomina nam, że wszyscy jesteśmy opiekunami naszych braci i sióstr oraz że w wielkiej rodzinie Bożej nikt nigdy nie jest obcym ani zapomnianym, choćby był najmniejszy.

Drogie dzieci, wiem, że wielu z was przeszło przez trudne doświadczenia. Niektórzy zaznali cierpienia nieobecności poprzez utratę rodziców lub osób bliskich. Inni doświadczyli lęku, odrzucenia, opuszczenia, niedostatku i niepewności. Jesteście powołani do przyszłości wspanialszej niż wasze rany. Jesteście tymi, którzy niosą obietnicę. Bo tam, gdzie może panować nędza, cierpienie lub niesprawiedliwość, Bóg jest obecny i zna wasze twarze, jest wam bardzo bliski. Ewangelia przypomina nam, że Jezus darzył dzieci takie jak wy szczególną życzliwością i stawiał je pośrodku. Wiedzcie, że On patrzy dziś na każde z was z tym samym uczuciem.

Chciałbym również z wdzięcznością pozdrowić wszystkich, którzy opiekują się tymi dziećmi: kierownictwo, wychowawców, personel, wolontariuszy i – oczywiście – siostry zakonne. Wasze wierne zaangażowanie jest pięknym świadectwem miłości. Opiekując się tymi dziećmi, kosztujecie już radości obiecanej przez Pana tym, którzy służą najmniejszym (por. Mt 25, 40). Wasze zatroskanie ma oblicze Bożego miłosierdzia. Poprzez nie i poprzez wasze poświęcenie dajecie znacznie więcej niż tylko wsparcie materialne: ofiarujecie tym dzieciom obecność, wysłuchanie, rodzinę i przyszłość. Dzięki wam uwidacznia się czułość Boga, czułość wierna, która nie zawodzi w próbach i nigdy nie rozczarowuje. Dziękuję wam za wszystko to, czym się zajmujecie, i zachęcam was, abyście odważnie wytrwali w tym pięknym dziele, które podjęliście.

Udzielając wam z całego serca mojego błogosławieństwa, powierzam każdego z was opiece Panny Maryi, naszej Matki. Niech ona zawsze czuwa nad wami, pociesza was w chwilach smutku i pomaga wam wzrastać jako prawdziwym przyjaciołom Jej Syna, Jezusa.