Dzień dobry wszystkim i witajcie!

Dziękuję, że jesteście tutaj.

Przyszedłem bez przygotowanego przemówienia, ale czując głód. Głód sprawiedliwości, głód autentycznej miłości, głód Kościoła, który naprawdę potrafi otwierać drzwi, przyjmować, gościć wszystkich. Kościoła, w którym jest miłość do wszystkich i w którym nikt nie jest wrogiem; w którym wszyscy umiemy żyć pojednaniem, przebaczeniem i pokojem.

Dobrze wiecie, że Papież – pośród różnych tytułów – nosi także ten: „Pontifex”, czyli budowniczy mostów. I my dzisiaj chcielibyśmy budować most z wami wszystkimi, z waszymi rodzinami i ze społeczeństwem, w którym pragniemy żyć – żyć w sprawiedliwości. Miejsce, w którym można usuwać przyczyny ubóstwa, w którym można usuwać przyczyny niesprawiedliwości wciąż istniejących w naszym świecie: oto Kościół, którym chcemy być.

Dziękuję więc wam wszystkim oraz wszystkim osobom odpowiedzialnym za przygotowanie tego pięknego obiadu, tego wydarzenia. Kiedy bowiem spotykamy się razem, kiedy przeżywamy tego ducha spotkania wszyscy razem przy stole – przy jednym stole, przy którym także Jezus jest obecny z nami – wówczas naprawdę budujemy inny świat: świat nadziei, świat, który jest światłem. Tyle razy ta rzeczywistość zostaje rozbita przez przemoc, nienawiść, dyskryminację; pracujmy razem, starajmy się zawsze przeżywać to doświadczenie Kościoła, sprawiedliwości, pokoju i miłości.

Prośmy zatem, aby Pan nam błogosławił i pobłogosławił ten pokarm, ten wspólny stół, którym pragniemy się dzielić.

W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.

Niech zstąpi na nas, Panie, Twoje błogosławieństwo: na każdego z nas i na ten pokarm, którym za chwilę będziemy się dzielić dzięki hojności wielu dobroczyńców. Pobłogosław nasze rodziny, pobłogosław wszystkich, którzy znajdują się w trudnościach albo cierpieniu: niech także oni znajdą pokój, przebaczenie i pojednanie.

I pobłogosław, Panie, nas oraz te dary, które otrzymujemy od Twojej Opatrzności. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Smacznego! Witajcie wszyscy!