W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.

Pokój z wami!

Ekscelencje,

Czcigodny Księże Prałacie Rektorze,

Drodzy Kapłani Kolegium,

Drodzy Członkowie Arcybractwa,

Drogie Siostry i drodzy Bracia!

Cieszę się, że mogę spotkać się z wami z okazji 150. rocznicy założenia waszego Kolegium i serdecznie was witam. Początki Campo Santo jako ważnego punktu orientacyjnego dla pielgrzymów zmierzających do Rzymu z terytorium Świętego Cesarstwa Rzymskiego sięgają VIII w. W XIX w. miejsce to nabrało szczególnego znaczenia dla księży z różnych krajów, kiedy to działalność duchowieństwa została znacznie utrudniona, a nawet całkowicie uniemożliwiona, z powodu kościelnej polityki Kulturkampf w Cesarstwie Niemieckim. Dzięki gościnności Arcybractwa Campo Santo Teutonico stało się ono więc miejscem schronienia i studiów dla księży z obszaru niemieckojęzycznego, a następnie coraz bardziej przekształcało się w ważne centrum archeologii chrześcijańskiej, historii Kościoła i badań nad początkami chrześcijaństwa. Wszyscy możecie z wdzięcznością spoglądać na bogate owoce tej historii.

Również dzisiaj Kolegium Kapłańskie chce być bezpiecznym miejscem formacji, gdzie mieszkający tu duchowni mogą pogłębiać swoją drogę intelektualną i duchową, by potem móc odpowiadać na pytania ludzi w swojej ojczyźnie w obliczu wielkich wyzwań naszych czasów oraz uzasadniać nadzieję, która w nas jest (por. 1 P 3, 15).

Cechą charakterystyczną waszego Kolegium jest wyjątkowa bliskość grobu św. Piotra Apostoła, która w historii tej instytucji, od samego jej początku, szła w parze z wiernym przywiązaniem do Biskupa Rzymu. Znajduje to wyraz z tytule „Kolegium Papieskie”, który Papież Benedykt XVI nadał tej instytucji w 2010 r. Z tym zaszczytem wiąże się też pewne zobowiązanie: dbanie o tę bliskość i jedność z Następcą Piotra oraz z wiarą Apostołów, którą on głosi.

Ta jedyna wiara w Chrystusa jest podstawą jedności między wierzącymi, o którą Pan modlił się dla swoich uczniów, ponieważ stanowi ona niezbędny element wiarygodności naszego świadectwa (por. J 17, 20-21). Przyjmijcie tę żarliwą prośbę Jezusa za swoją i proście o ten dar, aby wspólnota waszego Kolegium była miejscem, w którym ta jedność będzie konkretnie praktykowana i widoczna.

Dlatego proszę dla was o pomoc Ducha Świętego. Was i wasze Kolegium, wraz z Arcybractwem i Towarzystwem Görresa w Rzymie, powierzam opiece Matki Bożej Bolesnej i wszystkim z serca błogosławię.

Dziękuję!