Drodzy Bracia i Siostry!
Chrystus zmartwychwstał!
Radosnych Świąt Wielkanocnych!

To pozdrowienie, pełne zdumienia i radości, będzie nam towarzyszyło przez cały tydzień. Świętując nowy dzień, który Pan dla nas uczynił, liturgia celebruje wejście całego stworzenia w czas zbawienia – rozpacz śmierci została na zawsze usunięta w imię Jezusa.

Głoszona dzisiaj Ewangelia (Mt 28, 8-15) stawia nas wobec wyboru jednej z dwóch narracji – albo opowiadania o niewiastach, które spotkały Zmartwychwstałego (ww. 9-11), albo tego o strażnikach, którzy zostali przekupieni przez zwierzchników Sanhedrynu (ww. 11-14). Niewiasty głoszą zwycięstwo Chrystusa nad śmiercią, straże zaś głoszą, że śmierć zwycięża zawsze i w każdym przypadku. W istocie, według ich wersji Jezus nie zmartwychwstał, lecz Jego ciało zostało wykradzione. Z jednego i tego samego faktu – pustego grobu – wypływają dwie narracje: jedna jest źródłem nowego i wiecznego życia, druga zaś pewnej i ostatecznej śmierci.

Ten kontrast skłania nas do refleksji nad wartością chrześcijańskiego świadectwa i nad uczciwością ludzkiej komunikacji. Często bowiem opowiadanie prawdy zostaje zaciemnione przez fake news – jak mówi się dzisiaj – czyli przez kłamstwa, aluzje i bezpodstawne oskarżenia.

W obliczu tych przeszkód prawda jednak nie pozostaje ukryta, przeciwnie – wychodzi nam naprzeciw, żywa i pełna blasku, rozświetlając najgęstsze ciemności. Tak jak do niewiast, które przyszły do grobu, także do nas dzisiaj Jezus mówi: „Nie bójcie się! Idźcie i oznajmijcie” (w. 10). On sam staje się zatem dobrą nowiną, o której należy dawać świadectwo w świecie: Pascha Pana jest naszą Paschą, Paschą ludzkości, bowiem ten Człowiek, który za nas umarł, jest Synem Bożym, który dla nas oddał swoje życie. Tak jak Zmartwychwstały, wciąż żywy i obecny, wybawia przeszłość od destrukcyjnego końca, tak orędzie wielkanocne wybawia od grobu naszą przyszłość.

Najdrożsi, jakże ważne jest, aby ta Ewangelia dotarła przede wszystkim do osób gnębionych przez niegodziwość, która niszczy historię i powoduje zamęt w sumieniach! Mam na myśli społeczności dręczone przez wojnę, chrześcijan prześladowanych z powodu swej wiary, dzieci pozbawione edukacji. Głoszenie słowami i czynami Paschy Chrystusa oznacza dawanie nowego głosu nadziei, która w przeciwnym razie zostałaby zduszona rękami ludzi używających przemocy. W istocie, kiedy Dobra Nowina jest głoszona w świecie, rozjaśnia wszelki cień, w każdym czasie.

Ze szczególną serdecznością – w świetle Zmartwychwstałego – wspominamy dziś Papieża Franciszka, który właśnie w Poniedziałek w Oktawie Wielkanocy w ubiegłym roku oddał życie Panu. Wspominając jego wielkie świadectwo wiary i miłości, prośmy razem Maryję Pannę, Stolicę Mądrości, abyśmy mogli stawać się coraz bardziej pełnymi światła głosicielami prawdy.

____________________________

Po modlitwie Regina Coeli:

Drodzy Bracia i Siostry!

Zwracam się z serdecznym pozdrowieniem do was wszystkich, drodzy pielgrzymi przybyli z Włoch i z różnych krajów. Szczególnie pozdrawiam młodzież z dekanatu Appiano Gentile. Myślami jestem z tymi, którzy w różnych częściach świata uczestniczą w inicjatywach podejmowanych z okazji Międzynarodowego Dnia Sportu na rzecz Rozwoju i Pokoju, ponawiając apel, aby sport – poprzez swój uniwersalny język braterstwa – stawał się przestrzenią integracji i pokoju.

Dziękuję wszystkim, którzy w tych dniach przekazali mi życzenia z okazji Świąt Zmartwychwstania Pańskiego. Jestem wdzięczny przede wszystkim za modlitwy; niech Bóg, za wstawiennictwem Maryi Panny, wynagrodzi każdego swoimi darami!

Życzę wam, abyście przeżywali w radości i wierze ten Poniedziałek Wielkanocny oraz dni Oktawy Wielkanocy, w których przedłuża się świętowanie Zmartwychwstania Chrystusa. Trwajmy w błaganiu o dar pokoju dla całego świata.

Radosnego Poniedziałku Wielkanocnego!