Drodzy Bracia i Siostry, dobrej niedzieli!

W Ewangelii z dzisiejszej liturgii (Mt 10, 26-33) Jezus, posyłając uczniów na misję, kieruje do nich między innymi takie wezwanie: „Co mówię wam w ciemności, powtarzajcie w świetle, a co słyszycie na ucho, rozgłaszajcie na dachach” (w. 27).

Zestawia to, czego słuchamy „na ucho”, to znaczy w skrytości serca, z tym, co mamy głosić wszystkim, pamiętając, że głoszenie Ewangelii jest przede wszystkim dzieleniem się osobistym, wyjątkowym dla każdego spotkaniem z Nim.

Siła apostolatu bowiem, niezależnie od metod i narzędzi, opiera się na działaniu Ducha Świętego w nas i na autentyczności naszej odpowiedzi. Św. Tomasz z Akwinu mówił o przekazywaniu innym owoców kontemplacji: „contemplata aliis tradere” (por. Summa Theologiae, III, q. 40, a. 1, ad. 2).

Nie należy jednak sądzić, jakoby „kontemplacja” była doświadczeniem zastrzeżonym, zarezerwowanym dla niektórych świętych albo dla mnichów i pustelników. Wszyscy możemy kontemplować, starając się zachować, pośród zajęć naszych dni, chwile wyciszenia, w których stajemy w milczeniu przed Bogiem, aby słuchać Jego głosu, powierzać Mu nasze radości i nasze troski oraz przeglądać wraz z Nim nasze życie. To sprawia, że jesteśmy coraz bardziej osobami wiary mocnej i świadomej, a w konsekwencji wiarygodnymi i wolnymi apostołami, mężczyznami i kobietami potrafiącymi odbijać światło Ewangelii w każdym środowisku i w każdej sytuacji życia oraz dawać o niej świadectwo także tam, gdzie jej wartość nie jest rozumiana bądź akceptowana.

Św. Mateusz – autor fragmentu biblijnego, do którego się odnosimy – pisał dla wspólnot niemających łatwego życia. Musiały mierzyć się z wrogością i prześladowaniami, podobnie jak wielu chrześcijan również dzisiaj w różnych częściach świata – a bardzo silna była pokusazniechęcenia albo ulegania zmęczeniu i lękowi.

Tak jak wtedy, tak i dziś trudne jest dochowywanie wierności nauczaniu Jezusa i głoszenie Jego Słowa – odpowiadanie na nienawiść miłością, na przemoc silniejszych łagodnością, na zniechęcenie wytrwałością. Dlatego trzeba, abyśmy zakorzeniali naszą wiarę i naszą misję w silnej relacji z Nim (por. Franciszek, Adhort. apost. Evangelii gaudium, 8). To daje nam siłę do niepoddawania się i ciągłego przekazywania wszystkim, w każdych okolicznościach, Jego orędzia nadziei, miłości i pokoju. Świat bardzo tego potrzebuje!

Niech Maryja Panna pomaga nam być uczniami-misjonarzami Pana Jezusa, każdemu zgodnie z jego powołaniem.

____________________________

Po modlitwie Anioł Pański:

Drodzy Bracia i Siostry!

Wczoraj obchodzony był Światowy Dzień Uchodźcy, ustanowiony przez Organizację Narodów Zjednoczonych w 75. rocznicę Konwencji dotyczącej statusu uchodźców, powstałej po to, aby chronić tych, którzy są prześladowani i zmuszeni do opuszczenia swojej ziemi, domu i rodziny. Wyrażam nadzieję, że duch, który inspirował opracowanie tego ważnego instrumentu prawa międzynarodowego, nadal będzie oświecał sumienia osób odpowiedzialnych za losy narodów. Nikt nie może odwracać wzroku od tych, którzy szukają ochrony i bezpieczeństwa. Ponadto zachęcam wszystkich do przyjmowania osób będących ofiarami prześladowań, aby mogły żyć w pokoju i z godnością oraz patrzeć w przyszłość z nadzieją.

[Po angielsku:] Pragnę pozdrowić członków Międzynarodowego Dialogu Katolicko-Pentekostalnego. „Kościół wierzy tak, jak się modli”, a wspólna refleksja nad zasadą „lex orandi, lex credendi” ma w naszych czasach szczególne znaczenie.

Serdecznie pozdrawiam was wszystkich, wiernych z Rzymu oraz pielgrzymów przybyłych z różnych krajów.

[Po portugalsku:] Kierując myśl ku pielgrzymom przybyłym z Brazylii, zapewniam o mojej modlitwie za młodych ludzi, którzy przed kilkoma dniami ponieśli śmierć w wypadku drogowym w stanie Ceará.

Pozdrawiam bierzmowaną młodzież z dwóch parafii z Ozieri na Sardynii.

Wszystkim życzę dobrej niedzieli!