PRZEMÓWIENIE OJCA ŚWIĘTEGO LEONA XIV
DO CZŁONKÓW WŁOSKIEGO STOWARZYSZENIA KATOLICKICH PRZEWODNIKÓW I SKAUTÓW EUROPY
Aula Pawła VI
Poniedziałek, 1 czerwca 2026 r.
_______________________________
W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.
Pokój z wami!
Drodzy Bracia i Siostry, dzień dobry i witajcie!
„Jeśli Bóg pozwoli, na zawsze!”. To motto, które wybraliście na 50. rocznicę waszego Stowarzyszenia. Ponieważ mam radość spotkać się z wami kilka dni po uroczystości Zesłania Ducha Świętego, która dosłownie oznacza „pięćdziesiąty dzień”, życzę wam, aby ta szczęśliwa rocznica była dla was jak nowa Pięćdziesiątnica. Niech Duch Święty zstąpi na każdego z was, jak zstąpił na Apostołów zgromadzonych w Wieczerniku (por. Dz 2, 1). Księga Dziejów Apostolskich przypomina nam, że dar Ducha rozpala życie, otwiera na misję i tworzy porozumienie między różnymi językami (por. Dz 2, 4): dar Chrystusa Zmartwychwstałego pomaga nam bowiem znajdować wciąż nowe sposoby świadczenia o pięknie wiary. To głoszenie zbawienia jest pełne nadziei i zachęca nas, abyśmy postępowali uczciwie w każdym wyborze życiowym i w każdym naszym dziele.
W ciągu tych pięćdziesięciu lat Associazione Italiana Guide e Scouts d’Europa Cattolici [Włoskie Stowarzyszenie Katolickich Przewodników i Skautów Europy] utrwaliło właściwy sobie styl wychowawczy, służący ukazywaniu świadectwa wiary. Korzystając z narzędzi wypracowanych zgodnie z intuicją Baden-Powella, towarzyszycie chłopcom i dziewczętom w spotkaniu z Jezusem, Nauczycielem dobrego życia, wiernym Przyjacielem, sprawiedliwym i mocnym Przewodnikiem na naszej drodze.
Życie na świeżym powietrzu i kontakt z naturą są nieodzownymi wymiarami waszej działalności, mówiącymi o dobroci Boga przez ślady, które sam Stwórca pozostawił w stworzeniu.
Z księgą natury mądrze łączycie Słowo Boże, które strzeże sensu dziejów i wspiera nas, gdy ścieżka życia wystawia nas na próbę. Zapraszam was, abyście sięgali do Pisma Świętego jak do źródła świeżej wody, by rozświetlać i umacniać wasze doświadczenia ludzkiego i duchowego wzrastania, zarówno w wymiarze osobistym, jak i wspólnotowym. Jak mówił Papież Franciszek: „Zachęcam, żeby [Ewangelia] była waszym nawigatorem – Ewangelia jest prawdziwym nawigatorem na drodze życia – i żebyście ją otwierali każdego dnia” ( Przemówienie do uczestników Międzynarodowego Zlotu Skautów „Euromoot 2019”, 3 sierpnia 2019) [1].
Drodzy instruktorzy skautowi, Ewangelia jest czymś znacznie więcej niż książką: jest samą osobą Chrystusa, dobrą nowiną dla ludzkości zagubionej, zwiedzionej i rozczarowanej przez wiele zła. On zaspokaja nasze pragnienie sprawiedliwości i prawdy oraz dodaje nam odwagi, by wytrwać w dobru i osobiście oddać się służbie bliźniemu. Jesteście świadkami tego zaangażowania wobec powierzonych wam chłopców i dziewcząt: spójność waszego życia i dojrzałość waszych wyborów są w ich oczach bardzo ważnym przykładem, który pomaga im wzrastać. Razem z nimi przeżywajcie więc piękno wiary w codziennych gestach i we wspólnej modlitwie, w sakramentach i w rozeznawaniu powołania każdego z nich; odpowiadajcie wielkodusznie na wezwanie Chrystusa, który zaprasza was, by wchodzić na szczyt, wypływać na głębię i wspólnie przemierzać ścieżkę cnoty.
Kapłani, wasi asystenci, są gwarancją więzi między Kościołem a waszym Stowarzyszeniem: przeżywają posługę kapłańską w służbie chłopcom i dziewczętom oraz waszej działalności jako instruktorów, dzieląc z wami odpowiedzialność za dzieło wychowawcze i duchowy wzrost młodych.
Metoda skautowa stawia w centrum osobę, troszcząc się o jej wszystkie aspekty relacyjne oraz o jej ludzkie bogactwo. Wybór pedagogiczny waszego Stowarzyszenia wyraża się w tym względzie w wychowywaniu w odrębnych sekcjach męskich i żeńskich, aby poświęcić chłopcom i dziewczętom właściwą im uwagę. Odkrywanie w ten sposób podstawowych cech bycia kobietą i bycia mężczyzną jest dynamiką przygotowującą do autentycznego i świadomego spotkania z drugim człowiekiem, które może sprzyjać wzajemnemu dojrzewaniu. Formowanie dobrych chrześcijan i dobrych obywateli stanowi cel metody skautowej, realizowany poprzez pedagogiczne porozumienie instruktorów z każdą dziewczyną i każdym chłopcem na różnych etapach ich drogi.
W tej tak złożonej fazie dziejów doceniam także wasz wybór, by jako stowarzyszenie pielęgnować wymiar europejski, nie na poziomie politycznym, lecz kulturowym, odnawiając zaangażowanie w budowanie Europy narodów, nie tylko interesów, zjednoczonej najwyższymi wartościami humanizmu chrześcijańskiego.
W tym celu służba jest punktem, który jednoczy wszystkie elementy metody Baden-Powella: stanowi serce jego myśli wychowawczej. Służyć oznacza oddawać własne zdolności i własny czas do dyspozycji innych, całkowicie bezinteresownie, nie oczekując niczego w zamian. Przez służbę rozwijają się altruizm, solidarność, wrażliwość na bliźniego i poczucie odpowiedzialności społecznej. Służba przeżywana w wierze uwalnia nas od skłonności do skupiania się na sobie, obojętności i zamknięcia, otwierając nas na doświadczenie wspólnoty i na poczucie odpowiedzialności: od dobrze wykonanych małych rzeczy aż po wzajemną troskę. Przygoda skautingu pomaga odkryć, w jaki sposób nasze człowieczeństwo zostaje oświecone i włączone w dzieło Boga, prawdziwego Wychowawcy nas wszystkich.
Drodzy skauci i drodzy przewodnicy, zachęcając was, abyście z radością i zaangażowaniem kontynuowali działalność waszego Stowarzyszenia, modlę się, by Duch Święty pomnażał wśród was swoje dary, abyście umieli mówić i szerzyć język miłości, otwartości i pokoju. Powierzam was macierzyńskiemu prowadzeniu Najświętszej Maryi Panny i wam wszystkim oraz waszym bliskim z serca udzielam Błogosławieństwa Apostolskiego.
_______________________________________________
[1] FRANCISZEK, Mapą naszego życia jest Ewangelia, „L’Osservatore Romano”, wyd. polskie, nr 9 (415)/2019, s. 26.
Copyright © Dykasteria ds. Komunikacji - Libreria Editrice Vaticana