W imię Ojca, Syna i Ducha Świętego.

Pokój z wami!

Najdrożsi Bracia i Siostry, witajcie!

Bardzo się cieszę, że po raz pierwszy mogę gościć Koło Świętego Piotra (Circolo San Pietro). Z całego serca dziękuję Prezesowi i wszystkim zgromadzonym tu dzisiaj członkom.

Od 1869 r. wasze zasłużone Stowarzyszenie, w imieniu Papieża, dociera do wielu potrzebujących w naszym ukochanym mieście Rzymie, oferując posiłki, które codziennie rozdajecie, noclegownie dla osób bezdomnych, mieszkania dla rodzin w trudnej sytuacji oraz inne świadczenia. Jest to godne pochwały dzieło realizujące przykazanie Pana dotyczące caritas, która w ukryciu oczekuje nagrody wyłącznie od Boga (por. Mt 6, 3-4). Przyczyniacie się do kształtowania pięknego oblicza Kościoła, który świadczy o Ewangelii wśród ubogich i ostatnich. Dziękuję!

W rozważaniu nad trzema filarami waszego charyzmatu – modlitwą, działaniem i ofiarą – pragnę dziś przekazać wam słowo, które łączy je w doskonałej harmonii: caritas.

Po pierwsze bowiem modlitwa jest fundamentem miłości. Nie jest przypadkiem, że pierwsze słowo waszego motto nawiązuje do więzi z Bogiem. Nie można dać niczego innego niż to, co się otrzymało. A modlitwa jest właśnie tą relacją, za pomocą której otrzymujemy tę samą miłość, która wzywa nas do dawania. Zachęcam was zawsze do powrotu do Słowa Bożego i do modlitwy jako niewyczerpanego źródła waszego oddania.

Drugie słowo waszego motta – „działanie” – wskazuje perspektywę, w stronę której należy kierować miłość otrzymaną od Boga. Modlitwa bowiem staje się skuteczna, gdy obejmuje bliźnich. Caritas zrodzona przez Ducha Świętego jest miłością Boga wlaną w nasze serca: miłością, która staje się zobowiązaniem do życia i służby. Ta miłość musi stać się celem, stylem i sensem naszego życia.

Trzeci filar, wokół którego obraca się wasz charyzmat – „ofiara” – odsyła wreszcie do sedna miłości, wskazując nam sposób, w jaki należy żyć w równowadze między modlitwą a działaniem. „Przeto ofiarą prawdziwą – pisze św. Augustyn – jest każde dzieło, skierowane do tego, byśmy się z Bogiem w świętym towarzystwie łączyli – dzieło mianowicie do owego kresu dobra skierowane, w którym byśmy mogli być prawdziwie szczęśliwi. Stąd też i samo nawet miłosierdzie, które nas pobudza do pomagania ludziom – jeśli nie czynimy tego dla Boga, nie jest ofiarą. Bo ofiara, chociaż ją wykonuje a i składa człowiek, jest jednakże sprawą boską” ( De Civitate Dei, X, 6) [1]. Poświęcając swój czas, entuzjazm, a także wysiłek na rzecz najmłodszych, bierzecie udział w samym dziele Chrystusa, który nas umiłował i oddał za nas swoje życie. Zjednoczeni z Jego ofiarą, nie żyjemy już my, lecz sam Chrystus żyje w nas (por. Ga 2, 20).

Najdrożsi, niech miłość będzie zawsze źródłem waszej modlitwy, duszą waszego działania i wyrazem waszej duchowej ofiary.

Jestem wam wdzięczny za datki na Świętopietrze, które dziś przekazujecie jako znak waszej wierności i oddania Ojcu Świętemu. Wasze oddanie jest zawsze obecne przy mnie, ponieważ zawsze noszę przy sobie również dar, który mi ofiarowaliście w momencie mojego wyboru, i szczerze wam za to dziękuję. Dar ten – mam tu na myśli ofiarę, którą dziś przekazujecie – wspiera troskę Biskupa Rzymu o to miasto i jest jednocześnie pomocą w zaspokajaniu potrzeb Stolicy Apostolskiej w służbie całemu Kościołowi.

Koło Świętego Piotra powierzam opiece Najświętszej Maryi Panny, Salus Populi Romani, i z całego serca błogosławię was wszystkich, wasze rodziny oraz tych, których spotykacie poprzez wasz apostolat charytatywny.

Dziękuję!

Ojcze nasz…

Błogosławieństwo.

__________________________________

[1] ŚWIĘTY AUGUSTYN, Państwo Boże, tłum. W Kubicki, Kęty 2002, s. 363.