Dzień dobry wszystkim! Mam nadzieję, że jesteście wypoczęci i gotowi na ten kolejny etap naszej podróży!

Z radością witam was dziś rano po podróży i wizycie w Algierii, które – jak osobiście sądzę – były czasem szczególnego błogosławieństwa. Na początku pragnę wyrazić słowo wdzięczności wszystkim Władzom Algierii, które umożliwiły tę wizytę. Jak widzicie, oddano nam nawet pełny honor eskorty podczas przelotu nad algierską przestrzenią powietrzną. Jest to znak dobroci, hojności i szacunku, jakie naród algierski oraz rząd Algierii zechciały okazać Stolicy Apostolskiej i mnie osobiście. Chcę im za to serdecznie podziękować, a także wyrazić wdzięczność bardzo małej liczebnie, lecz niezwykle znaczącej obecności Kościoła katolickiego w Algierii.

Jak wiecie, odbyliśmy kilka szczególnych wizyt – zarówno w Bazylice Matki Bożej Królowej Afryki, jak i w Bazylice Świętego Augustyna, położonej na wzgórzu górującym nad współczesnym miastem Annaba, a zarazem nad ruinami rzymskiego miasta Hippony. Sam ten fakt, powiedziałbym, ma znaczenie symboliczne, ponieważ św. Augustyn, który przez ponad trzydzieści lat był biskupem Hippony, jest postacią głęboko zakorzenioną w przeszłości; mówi nam o Tradycji i o życiu Kościoła, który wzrastał w pierwszych wiekach. A jednak pozostaje on również postacią niezwykle ważną dzisiaj, gdyż jego pisma, jego nauczanie, jego duchowość, jego wezwanie do poszukiwania Boga i prawdy są czymś, czego bardzo potrzeba także w naszych czasach. Jest to przesłanie niezwykle aktualne dla nas wszystkich dzisiaj – dla wierzących w Jezusa Chrystusa, ale także dla wszystkich ludzi.

Jak mogliście zauważyć, nawet mieszkańcy Algierii, z których ogromna większość nie jest chrześcijanami, darzą pamięć o św. Augustynie wielką czcią i szacunkiem jako jednym z najwybitniejszych synów swojej ziemi. Było dla mnie szczególnym błogosławieństwem, gdy mogłem osobiście powrócić wczoraj raz jeszcze do Annaby, ale także ukazać Kościołowi i światu wizję, jaką św. Augustyn nam ofiarowuje – wizję poszukiwania Boga oraz zmagania o budowanie komunii, o dążenie do jedności między wszystkimi ludami i o szacunek wobec wszystkich, pomimo istniejących różnic.

Myślę, że w ciągu tych dwóch dni spędzonych w Algierii mieliśmy naprawdę wspaniałą sposobność, by nadal budować mosty i umacniać dialog. Sądzę, że wizyta w meczecie miała znaczenie szczególne i pozwoliła wybrzmieć prawdzie, że choć różnimy się w przekonaniach, w sposobach oddawania czci Bogu i w stylach życia, możemy żyć razem w pokoju. Dlatego uważam, że ukazywanie takiego obrazu jest czymś, co świat potrzebuje dziś usłyszeć, i że wspólnie możemy nadal dawać o tym świadectwo, podążając dalej w tej Podróży Apostolskiej.

Życzę wam dobrej podróży. Dobrze było was wszystkich widzieć. Jeszcze raz dziękuję za waszą posługę. Dziękuję!