Drodzy Bracia i Siostry!

Z wdzięcznością i wzruszeniem staję dziś pośród was w Pucallpa, na tej „czerwonej ziemi”, w sercu peruwiańskiej Amazonii. Dziękuję Bogu i wam wszystkim, ponieważ czuję serdeczne przyjęcie ze strony wielobarwnej wspólnoty. Bogactwo waszych twarzy i różnorodność waszego pochodzenia zamieniają to miejsce w przestrzeń pełnego życia spotkania, z żywymi kolorami. Dziękuję wam również za wasze słowa, śpiewy, a także za to, że i dzisiaj podzieliliście się cierpieniami i nadziejami, które nosicie w sercach. Podążając śladami Papieża Franciszka, który odbył niezapomnianą wizytę w Puerto Maldonado, przybyłem jako pasterz, aby wysłuchać waszych historii i iść u waszego boku. Pragnę umacniać was w wierze i nadziei, wspierając was w dążeniu do sprawiedliwości i pokoju, których tak bardzo potrzebują te ziemie. Sprzeczności, które ranią ludzkość i oszpecają dzieło stworzenia, w dramatyczny sposób dotykają waszych wspólnot. Lata, które przeżyłem jako misjonarz i biskup na tej umiłowanej ziemi peruwiańskiej nauczyły mnie, co to znaczy, że Kościół powinien iść wraz z ludzkością, aby wiernie służyć Panu: jest to warunek upodobnienia się do Jezusa Chrystusa i podążania za Nim tu i teraz, w oczekiwaniu na Jego powtórne przyjście.

Kontemplując piękno tego zgromadzenia, słyszymy rozbrzmiewające w naszych sercach z nową mocą i pilnością słowa Adhortacji apostolskiej Querida Amazonia: „Marzę o Amazonii walczącej o prawa najuboższych, rdzennych ludów, ostatnich, gdzie ich głos byłby wysłuchany, a ich godność była promowana” (n. 7). Niestety, głos, który dziś dobiega z tych ziem, mówi nam o ranach, które nie tylko się nie zagoiły, ale wręcz się pogłębiły. Wołanie ziemi i krzyk ubogich wznoszą się razem, demaskując logiki rynku i wyzysku, które zagrażają samej równowadze stworzenia. Nie można oddzielać troski o ochronę puszczy amazońskiej od troski o zamieszkujące ją ludy; ekologia integralna, sprawiedliwość społeczna i życie duchowe idą ze sobą w parze (por. Enc. Laudato si’, 10).

Pierwsze wysłuchane przez nas świadectwo przypomniało nam, że nawet obrona własnego domu może kosztować życie. W ostatnich latach wielu przywódców ludności rdzennej zostało zamordowanych za to, że bronili swoich terytoriów. Krew tych braci woła do Boga i domaga się sprawiedliwości od ludzi. Drugie świadectwo ukazało nam dramatyczną sytuację: niedopuszczalne jest, aby w wielu wspólnotach odmawiano prawa dostępu do opieki zdrowotnej i edukacji z powodu znacznych odległości i zaniedbań ze strony instytucji. Głęboko, w duszy i sercu, odczuwamy trudną sytuację tak wielu kobiet, dziewcząt i nastolatek, które są szczególnie narażone na różnego rodzaju zagrożenia, a także przejmujący ból tych, które doświadczają przemocy i wykorzystania seksualnego, powodujących głębokie rany, często przy milczącym współudziale innych i bezkarności. We wszystkich środowiskach korupcja i uznaniowość podważają fundamentalne zaufanie do dobroci człowieka; to jednak sprawia, że Ewangelia rozbrzmiewa z jeszcze większą mocą jako wezwanie do nawrócenia osobistego i wspólnotowego, niosąc odnowioną nadzieję na uzdrowienie, pocieszenie i zadośćuczynienie.

Drodzy przyjaciele! Pucallpa jest młodym miastem, pełnym energii i nadziei, które pilnie potrzebuje odnowy moralnej i wychowawczej. Pracujmy niestrudzenie na rzecz wysokiej jakości edukacji, która będzie prowadzona w waszych językach i doceni waszą wiedzę przekazywaną przez przodków, nie zaniedbując przy tym przygotowania nowych pokoleń do stawienia czoła wielkim wyzwaniom globalnym.

Wobec tendencji do postrzegania tego rozległego regionu jako rezerwuaru zasobów przeznaczonych do eksploatacji jesteśmy wezwani do rozwijania odmiennego paradygmatu, który rodzi się ze słuchania Jezusa Chrystusa i Jego Ewangelii. Papież Franciszek w Encyklice Laudato si’  potępił szkodliwe konsekwencje dominującego paradygmatu technokratycznego, który prowadzi do wykorzystywania przyrody i kultur w celu osiągnięcia natychmiastowych korzyści ekonomicznych przez nielicznych (por. nn. 106-114). Temu modelowi – z wytrwałością i dalekowzrocznością – musimy przeciwstawić ekologię integralną, będącą wyrazem cywilizacji miłości. Jest to alternatywna wizja, zakorzeniona w Ewangelii i szanująca mądrość ludów, które na różne sposoby wyrażają przekonanie, że wszystko na świecie jest ze sobą głęboko powiązane. Dobrze znacie rany spowodowane bezmyślnym wylesianiem, zanieczyszczaniem wód wskutek nielegalnego wydobycia surowców mineralnych i wycieków ropy naftowej; nie są to przypadkowe zdarzenia, lecz gorzkie owoce samowolnej eksploatacji zasobów naturalnych, która zagraża egzystencji populacji. Do tego dochodzi podstępne zagrożenie ze strony handlu narkotykami, który wykorzystuje ubóstwo młodych ludzi, wabiąc ich złudnymi obietnicami zarobku i odrywając ich od własnej kultury.

Nauka społeczna Kościoła jest nieustannie rozwijającym się narzędziem, które pomaga nam odczytywać znaki czasu pod przewodnictwem Ducha Świętego. W niej spuścizna wiedzy, którą posiadacie, może spotkać się z dziedzictwem mądrości Kościoła, aby chronić wasze prawa, zdobywane na przestrzeni pokoleń.

Kościół podziwia zdolność ludów amazońskich do stawiania oporu przeciwnościom i rozpoczynania od nowa. Jesteście świadkami oblicza naszego Pana Jezusa Chrystusa, który nie zstępuje z krzyża, lecz oddaje życie za swój lud. Chrystus nigdy nas nie opuszcza! Chrystus jest z wami! Kościół jest z wami, a wy jesteście jego członkami! Jesteśmy Ciałem Chrystusa! Wysiłki Konferencji Kościelnej Amazonii oraz Panamazońskiej Sieci Kościelnej zmierzają do coraz pełniejszego kształtowania Kościoła o amazońskim obliczu. To prawda, że robotników wydaje się być niewielu: wasz Wikariat, rozległy niczym całe państwa, liczy zaledwie dwudziestu pięciu kapłanów. Wyrażam moją głęboką wdzięczność siostrom zakonnym, zakonnikom oraz świeckim animatorom i animatorkom duszpasterstwa wspólnot, którzy z heroiczną wiernością strzegą wiary w najbardziej odległych zakątkach. Musimy wspierać i należycie doceniać waszą posługę duszpasterską.

Drodzy bracia i siostry! Nie jesteście sami na swojej drodze. Niech Najświętsza Maryja Panna, Matka Amazonii, zawsze czuwa nad wami, nad waszymi rodzinami i wspólnotami oraz błogosławi waszym marzeniom.

Idźcie naprzód z odwagą i nadzieją! Niech Bóg błogosławi Amazonii!